Tadeusz Adamski (ułan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Adamski
wachmistrz wachmistrz
Data i miejsce urodzenia 22 września 1891
Baligród
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1915
Rokitna
Przebieg służby
Lata służby 1914-1915
Jednostki II Brygada Legionów Polskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa (Szarża pod Rokitną)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941)

Tadeusz Adamski (ur. 22 września 1891 w Baligrodzie, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – doktor praw, żołnierz II Brygady Legionów Polskich, podoficer ordynansowy płk. Józefa Hallera, uczestnik szarży pod Rokitną, kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Roberta, notariusza z Sanoka, i Emilii Skarbek-Malczewskiej. Przed wybuchem I wojny światowej ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie w 1914. Należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.

W momencie wybuchu I wojny światowej zgłosił się do organizowanych przez Piłsudskiego oddziałów. Został przydzielony do II Brygady Legionów Polskich. Służył jako komendant plutonu kawalerii przy 3 pułku piechoty. Brał udział w walkach w Karpatach. Poległ 13 czerwca 1915 roku w czasie szarży pod Rokitną[1].

15 czerwca 1915 roku wraz z pozostałymi 14 poległymi bezpośrednio w czasie ataku żołnierzami 2. szwadronu został uroczyście pochowany na cmentarzu w Rarańczy. W lutym 1923 roku zwłoki ułanów ekshumowano i uroczyście przewieziono na Cmentarz Rakowicki w Krakowie. 26 lutego odbył się uroczysty pogrzeb. Generał broni Stanisław Szeptycki, w imieniu Józefa Piłsudskiego, udekorował trumny ułanów przyznanymi im pośmiertnie orderami.

Miał brata Jerzego, ziemianina, dowódcy pociągu pancernego w odsieczy Lwowa 1918-1919, sekretarza starostów powiatu sanockiego, którego żoną została Maria Brzozowska, siostra oficerów Wacława i Władysława[2][3].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. II Lista strat 1915 ↓, s. 3.
  2. Paweł Kosina: Helena Kosinówna. Rodzina i sanoccy przyjaciele. Sanok: Stowarzyszenie Przyjaciół Heleny Kosiny w Sanoku, 2006, s. 51. ISBN 83-92421-0-0.
  3. Sanockie dworki. W: Edward Zając: Szkice z dziejów Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1998, s. 214-215. ISBN 83-909787-0-9.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923 roku, s. 33.
  5. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]