Tadeusz Belerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Belerski
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1947
Bydgoszcz
Zawód, zajęcie dziennikarz, rzecznik prasowy
Narodowość Polska polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Tadeusz Belerski (ur. 12 sierpnia 1947 roku w Bydgoszczy) – dziennikarz, absolwent wydziału historii Uniwersytetu Warszawskiego, mgr historii od 1972 roku.

Od 1973 w Krajowej Agencji Wydawniczej, gdzie do jego obowiązków należały: kontakty z mediami, kreowanie wizerunku firmy, przygotowywanie materiałów prasowych, przygotowywanie i udział w wystawach. Od 1975 w Polskiej Agencji Prasowej. Początkowo jest reporterem w Zespole Nauki i Techniki. Pisze o problemach szkół wyższych, o ochronie środowiska i naukach rolniczych. Od 1980 roku sekretarz redakcji, a następnie od 1983 szef Zespołu Nauki i Techniki. Odpowiada za serwis naukowo-techniczny krajowy i zagraniczny. W latach 1988 – 1991 korespondent PAP na Węgrzech, skąd pisał relacje o przemianach politycznych, gospodarczych, a także o życiu kulturalnym w tym kraju. W latach 1991-1992 w dzienniku Glob 24, zajmuje się tematyką warszawską. Od 1992 w „Rzeczpospolitej”, organizował od podstaw Dział Nauki i Techniki. Jako jego szef odpowiedzialny był za codzienne kolumny, na których ukazywały się najświeższe informacje z kraju i ze świata o nowych rozwiązaniach technicznych, odkryciach w świecie medycyny, badaniach archeologicznych itp. Redagował też kolorowe dodatki tematyczne dotyczące motoryzacji, medycyny, informatyki. W dzienniku pracował do 2003 roku. Następnie stworzył popularnonaukowy miesięcznik „Świat Techniki” przy Wydawnictwach Szkolnych i Pedagogicznych, którego został redaktorem naczelnym. Od 2005 do 2008 ponownie w PAP, gdzie kierował działem gospodarki. Tutaj powstają informacje dotyczące życia gospodarczego we wszystkich dziedzinach, giełdy, bankowości, spraw finansowych itp. Następnie stworzył i prowadził w Internecie portal dla podróżujących po Polsce i świecie. Od 2010 związany jest z Biurem Rzecznika Praw Dziecka, odpowiada za kontakty z mediami. Autor wielu artykułów ze świata nauki i techniki między innymi w Polish Science dodatku The Warsaw Voice, w pismach motoryzacyjnych, periodykach zajmujących się ochroną środowiska, energetyką. Twórca audycji radiowych o środowisku przyrodniczym, o technice, współautor książek „Bohaterowie polskiej transformacji” i „Ludzie roku 95-96 w Polsce”.

Otrzymał wiele indywidualnych i zespołowych nagród i wyróżnień dziennikarskich. Nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1978) oraz Naczelnej Organizacji Technicznej (1980) za twórczość publicystyczną popularyzującą naukę i technikę w związku z konkursem „Wiedza-Technika-Postęp”. Z tej samej okazji wyróżniony trzykrotnie w ramach nagród zbiorowych dla Zespołu Nauki i Techniki PAP. Indywidualna nagroda specjalna Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za prezentację uczelni, ich osiągnięć naukowych, upowszechnianie zagadnień postępu technicznego i za dorobek popularyzatorski (1984). Nagroda Prezesa PAP za osiągnięcia dziennikarskie (1986). Indywidualna nagroda II st. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za upowszechnianie zagadnień nauki i szkolnictwa (1987). Nagroda Specjalna BCC „Ostre Pióro” przyznawana za propagowanie przedsiębiorczości i przybliżanie opinii publicznej zasad wolnego rynku (2007).

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1983), Złotym Krzyżem Zasługi (1988), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1997), odznaką honorową „Za Zasługi dla Wynalazczości” (2005).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]