Tadeusz Bieńkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Bieńkowski
Ilustracja
ppor. Tadeusz Bronisław Bieńkowski
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 26 maja [1897
Chorostków, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1946
Przemyśl
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Błękitna Armia,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 15 Pułk Piechoty „Wilków”,
38 Pułk Piechoty Strzelców Lwowskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Wojskowy Karola

Tadeusz Bronisław Bieńkowski (ur. 26 maja 1897 roku w Chorostkowie, zm. 1 stycznia 1946 roku w Przemyślu) – kapitan Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej z 9 czerwca 1919 roku. Początkowo w wojsku austriackim. W I pierwszej wojnie światowej walczył na froncie rosyjskim, a następnie na froncie południowym, gdzie trafił do niewoli francuskiej. Do Polski wrócił z Błękitną Armią gen. Hallera.

Od 23 marca 1919 roku służył w 15 pułku piechoty „Wilków” w Bochni, a potem w Dęblinie, gdzie dowodził 3 kompanią. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za utrzymanie pozycji przy przytłaczającej przewadze wroga odznaczony został Krzyżem Walecznych. Od czerwca 1920 przez 13 miesięcy więziony.

Od 1932 roku do wybuchu II wojny światowej w 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu. We wrześniu 1939 roku trafił do niewoli radzieckiej, z której udało mu się zbiec, a następnie do niewoli niemieckiej – więziony kolejno w obozach: Arnswalde (numer jeniecki: 1297/II B) i Gross-Born.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 36)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 32, 223.
  • Rocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 64, 568.
  • 38 Pułk Piechoty Strzelców Lwowskich, Biblioteka Historyczna Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1996, s. 36.
  • P. Hubiak, Belina i jego ułani, Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Akademickiego Księgarnia Akademicka, Kraków 2003, s. 114.