Tadeusz Bulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Bulski
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1903
Mrzygłód
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1966
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz

Tadeusz Bulski (ur. 8 lipca 1903 w Mrzygłodzie, zm. 8 czerwca 1966 w Warszawie) – polski lekarz ginekolog - położnik, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, kierownik I Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia ukończył w roku 1928 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.

W roku 1930 rozpoczął pracę w Klinice Położnictwa i Chorób Kobiecych Uniwersytetu Warszawskiego, kierowanej wówczas przez prof. Adama Ferdynanda Czyżewicza, z którą związany był przez całe życie zawodowe z przerwą na czas wojny i okupacji. Początkowo pracował jako wolontariusz, następnie jako młodszy asystent. W sierpniu 1939 został zmobilizowany, po 17 września przeszedł ze swym oddziałem do Rumunii, a następnie dostał się do Francji, gdzie wstąpił do I Dywizji Grenadierów, w szeregach której wziął udział w walkach na Linii Maginota. Po klęsce Francji trafił do niewoli i przez pozostały okres wojny kierował szpitalem w stalagu w Willingen w Badenii.[1]

Po wojnie, na przełomie lat 1946/47 powrócił do Polski i ponownie podjął pracę w klinice przy pl. Starynkiewicza w Warszawie, początkowo jako starszy adiunkt, a następnie zastępca kierownika. W roku 1948 obronił pracę habilitacyjną, a w roku 1954 otrzymał tytuł profesora.[1]

Od 1 października 1958, po przejściu prof. Czyżewicza na emeryturę, objął stanowisko kierownika I Klinice Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie. Dzięki jego staraniom nastąpiła rozbudowa Kliniki o nowoczesny na owe czasy budynek, w którym pomieszczono ambulatorium i kilka nowych pracowni (rentgenowska, a później także ultrasonograficzna, serologiczna, cytologiczna i histopatologiczna), utworzono także zakład endokrynologii ginekologicznej oraz pierwszy i jedyny wówczas w Polsce oddział andrologii.[2]

W latach pięćdziesiątych zainicjował pionierskie badania nad kardiotokografią płodu, metodą EKG oraz elektroakustyczną, które uwieńczone skonstruowaniem w roku 1961 prototypu Audiokardiometru PS-61. Z jego inicjatywy rozwinięto oraz wprowadzono do praktyki klinicznej pojęcie porodu kierowanego i znieczulanego. Jest także autorem modyfikacji prowadzenia porodu miednicowego, zajmował się ponadto diagnostyką i leczeniem niepłodności kobiecej, terapią hormonalną i balneologiczną.[2]

Zmarł w Warszawie 8 czerwca 1966, pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dwa przypadki pęknięcia macicy w porodzie miednicowym z powodu dużego wodogłowia. Warszawa : Lek. Inst. Nauk. Wyd., 1948.
  • Ginekologia. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich; 1967 (współautor: Małgorzata Bulska).
  • Kliniczne znaczenie pierścienia granicznego (skurczowego). Karków: Polska Akademia Umiejętności, 1949.
  • Poradnik małżeński. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1960.
  • Podstawowe zasady pomocy ręcznej podczas porodu i wpływ na nie wyciągów tylnego płata przysadki mózgowej. Warszawa : Lek. Inst. Nauk. Wyd., 1948.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skarbek M.: Dwie niezwykłe osobowości; w: Puls 2018:4, s. 44.
  2. a b Skarbek M.: Dwie niezwykłe osobowości; w: Puls 2018:4, s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • I Klinika Położnictwa i Ginekologii WUM (pol.) Towarzystwo Lekarskie Warszawskie. [dostęp 2017-02-15].
  • Płoński J.: Fonokardiografia płodowa : [praca doktorska]; I-sza Klinika Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie ; [promotor] prof. dr med. Tadeusz Bulski. - Warszawa po 1961.
  • Skarbek M.: Dwie niezwykłe osobowości; w: Puls 2018:4, s. 44-45.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]