Tadeusz Burakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Burakowski (ur. 1 sierpnia 1934 w Warszawie, zm. 19 września 2016[1]) – polski naukowiec zajmujący się inżynierią powierzchni.

W 1973 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W 1977 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na tym samym wydziale. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych otrzymał w 1985 r.

W 1991 r. założył Międzysekcyjny Zespół Inżynierii Powierzchni Komitetu Budowy Maszyn PAN, którego jest przewodniczącym.

Był również członkiem Rad Programowych czasopism Polskiej Akademii Nauk:

Przez 30 lat był redaktorem działowym w Inżynierii Powierzchni.

Był członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce[2].

Opublikował ok. 170 autorskich pozycji książkowych.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Inżynieria powierzchni metali : podstawy, urządzenia, technologie, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1995, ​ISBN 83-204-1812-7
  • Rozważania o synergizmie w inżynierii powierzchniowej, Wydaw. Politechniki Radomskiej, Radom 2004, ​ISBN 83-7351-004-4
  • Areologia. Powstanie i rozwój, Instytut Technologii Eksploatacji, Radom 2007, ​ISBN 978-83-7204-616-1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyborcza.pl Nekrologi. [dostęp 2016-09-21].
  2. Lista członków Akademii Inżynierskiej w Polsce. Akademia Inżynierska w Polsce. [dostęp 2015-05-12].