Tadeusz Chłapowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Chłapowski
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1870
Sośnica
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 1938
Kraków
Zawód, zajęcie przemysłowiec naftowy
Miejsce zamieszkania Borysław
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Tadeusz Chłapowski herbu Dryja (ur. 2 lutego 1870, zm. 17 sierpnia 1938) – przemysłowiec naftowy, działacz gospodarczy II Rzeczypospolitej, burmistrz Borysławia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 lutego 1870 w wielopolskiej Sośnicy[1] jako syn Ludwika (1840-1910) i Aldony z domu Wolszlegier (1848-1916)[2]. Kształcił się w gimnazjum w Ostrowiu, następnie na Śląsku, gdzie zdał egzamin dojrzałości[1]. Wstąpił do Armii Cesarstwa Niemieckiego, służył w pułku ułanów wrocławskich, po czym wystąpił z wojska w 1896[1].

Postanowił podjąć pracę w ramach przemysłu naftowego. Podjął pracę na stanowisku robotnika w Krygu-Dominikowicach[1]. Następnie pracował w firmie „Wolski i Odrzywolski” w Grąziowej, jako pomocnik szybowy oraz wiertacz do połowy 1898[1]. Po tym był zatrudniony przez 1,5 roku w Towarzystwie „Steaua Romana” w Rumunii, wpierw jako wiertacz, później jako kierownik kopalń[1]. Potem odpowiadał za odwiert trzech szybów w Belgii[1]. Następnie przeszedł do pracy w spółce akcyjnej Towarzystwo Naftowe „Galicja”, jako kierownik kopalń, potem dyrektor kopalń tego przedsiębiorstwa w Borysławiu, od marca 1907 dyrektor tegoż, pełniąc także funkcję członka rady nadzorczej i członka zarządu[1]. Z niewielkiego przedsiębiorstwa „Galicja” pod jego szefowaniem rozrosła się do jednej z największych polskich firm w branży kopalnianych[1]. W 1909 był współzałożycielem Izby Pracodawców w Przemyśle Naftowym w Borysławiu, od 1914 do końca życia prezesem[1][3][4]. Od 10 czerwca 1917 pełnił funkcję wiceprezesem Krajowego Towarzystwa Naftowego, a od 1937 do 1938 był prezesem KTN[1][5].

Podczas I wojny światowej od 1915 do 1917 pełnił funkcję komisarza rządowego Borysławia[6][5]. Od 1917 do 1932 był wicemarszałkiem powiatu drohobyckiego, a od 1923 do 1924 marszałkiem[1]. Sprawował także stanowisko wicemarszałka powiatu drohobyckiego[7].

2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi położone na polu pracy samorządowej, społecznej i filantropijnej[8][1]. W Borysławiu zamieszkiwał przy ulicy Gabriela Narutowicza 87[9].

Zmarł 17 sierpnia 1938 w sanatorium w Krakowie[1]. Prowizorycznie został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1]. Jego żoną była Zofia z domu Zdzieńska herbu Korab (1887-1957). Ich dziećmi byli: Aldona (1907-1963) i Zygmunt (1909-1949).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o Ś. p. prezes Tadeusz Chłapowski. „Codzienna Gazeta Handlowa”. Nr 193, s. 3, 26 sierpnia 1938. 
  2. Tadeusz Chłapowski – profil w bazie Sejm Wielki. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-04-07].
  3. II. Zjazd Słowiańskich Geografów i Etnografów w Polsce 2–12 czerwca 1927. Program. Kraków: 1927, s. 29.
  4. Sytuacja w Zagłębiu naftowem. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 205 z 8 września 1932. 
  5. a b Inni wybitniejsi Chłapowscy. palac-jaszkowo.pl. s. 5. [dostęp 2015-04-07].
  6. Wybitni i zaslurzenie Ludzi ziemi Drohobyckiej. [dostęp 2015-04-07].
  7. Leszek Frelich: Wywczasy w galicyjskiej Pensylwanii. 2013-01-21. [dostęp 2015-04-07].
  8. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 23.
  9. Książka telefoniczna. s. 580. [dostęp 2015-04-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]