Tadeusz Chomicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Chomicki
Data i miejsce urodzenia 1962
Warszawa
Ambasador RP w ChRL
Okres od 2009
do 2015
Poprzednik Krzysztof Szumski
Następca Mirosław Gajewski
Ambasador RP w Korei Południowej
Okres od 2001
do 2005
Poprzednik Janusz Świtkowski
Następca Andrzej Derlatka
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Order of Diplomatic Service Merit Gwanghwa Medal

Tadeusz Jerzy Chomicki (ur. 1962 w Warszawie) – polski socjolog i dyplomata w stopniu ambasadora tytularnego, ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Korei Południowej (2001–2005) i Chinach (2009–2015).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1986 został absolwentem Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył studia podyplomowe z zakresu socjologii i filozofii na Balliol College w Oksfordzie (1988), a także z zakresu stosunków międzynarodowych i ekonomii politycznej w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji (1992).

Do 1992 był pracownikiem naukowym Instytutu Socjologii UW, następnie został zatrudniony w Departamencie Afryki, Azji, Australii i Oceanii Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W 1993 był cywilnym pracownikiem przy Polskim Kontyngencie Wojskowym w Kambodży. W 1994 objął stanowisko naczelnika wydziału, a w 1995 zastępcy dyrektora departamentu. W 1998 został dyrektorem Departamentu Polityki Eksportowej MSZ. W 2001 po raz pierwszy powołany na ambasadora – do 2005 kierował placówką RP w Korei Południowej. Po powrocie do kraju był wicedyrektorem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ (do 2007), dyrektorem sekretariatu ministra spraw zagranicznych (do 2008) i dyrektorem Departamentu Azji i Pacyfiku MSZ (do 2009). W 2009 został ambasadorem RP w Chińskiej Republice Ludowej z jednoczesną akredytacją w Mongolii. Zakończył urzędowanie w 2015[1][2], po czym powrócił do pracy w centrali MSZ.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]