Tadeusz Ciuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Ciuk
Trzask
Ilustracja
por. Tadeusz Ciuk, 11 maja 2008
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1926
Bliżyn
Data i miejsce śmierci 24 listopada 2014
Kałków
Przebieg służby
Lata służby od 1942
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie antykomunistyczne 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Krzyż Armii KrajowejMedal Wojska Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Krzyż Niezłomnych

Tadeusz Ciuk, ps. Trzask (ur. 23 kwietnia 1926 w Bliżynie, zm. 24 listopada 2014 w Kałkowie) – porucznik Wojska Polskiego, żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Ciuk podczas II wojny światowej walczył pod dowództwem Antoniego Hedy "Szarego", był łącznikiem pomiędzy batalionami. Uczestniczył w akcji rozbicia więzienia w Kielcach, 5 sierpnia 1945.

Po tej akcji, w trakcie której dowodzący nią Antoni Heda „Szary” został ranny w kolano i wskutek zakażenia tężcem, tracił siły i przytomność, Tadeusz Ciuk był w wąskim 15 osobowym oddziale żołnierzy, którzy pieszo, poprzez Błota k. Suchedniowa, Szałas, Sorbin, ewakuowali „Szarego” na melinę konspiracyjną – placówkę nr 102, we wsi Zbrojów, gdzie udzielono mu pomocy lekarskiej.

Po rozbiciu więzienia w Kielcach, gdy „nowa władza” prowadziła intensywne i zakrojone na wielką skalę poszukiwania uczestników akcji, by ratować życie Tadeusz Ciuk uciekł do Opola. Tam ukończył liceum i zdał maturę. Następnie, po szkole otrzymał nakaz pracy w Kielcach. Stamtąd trafił do GS w Bodzentynie. Tu w 1951, został zdekonspirowany i aresztowany przez UB. Przewieziony do Kielc, zamknięty w więzieniu na ul. Zamkowej – tym samym, które rozbijał pod dowództwem „Szarego” w sierpniu 1945, był przesłuchiwany i katowany przez 4 miesiące przez kieleckie UB. Nie przyznał się do niczego. Okaleczony fizycznie został uwolniony.

Ppor. Tadeusz Ciuk, pod pamiątkową tablicą na ścianie Muzeum w Kielcach, przy ul. Zamkowej, podczas uroczystości 60. rocznicy rozbicia więzienia kieleckiego, 7 sierpnia 2005

Wrócił do Bodzentyna, do narzeczonej. Po ślubie wspólnie z żoną przeprowadzili się do Skarżyska-Kamiennej. Po wojnie Tadeusz Ciuk utrzymywał stały tajny kontakt ze swoim dowódcą Antonim Hedą-Szarym.

Tadeusz Ciuk był chorążym w poczcie Sztandaru Samodzielnej Brygady Kieleckiej WiN, poświęconego 3 czerwca 1991 przez papieża Jana Pawła II w trakcie jego IV pielgrzymki do Polski, podczas mszy świętej na lotnisku w Masłowie Pierwszym koło Kielc.

Tadeusz Ciuk zmarł 24 listopada 2014 w Kałkowie gm. Pawłów po ciężkiej chorobie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]