Tadeusz Dąbkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Dąbkowski
Wicher
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1925
Radomin
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 2016
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Wojska Obrony Powietrznej Kraju
Stanowiska zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. politycznych
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Tadeusz Dąbkowski pseud. Wicher (ur. 17 sierpnia 1925 w Radominie, zm. 19 stycznia 2016 w Warszawie) – generał brygady WP, 1954–1962 szef zarządu politycznego Dowództwa Wojsk Lotniczych, 1962–1968 zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju (WOPK) ds. politycznych.

Od 1931 uczył się w szkołach w Łucku, gdzie pozostał również po wrześniu 1939 i w 1941 ukończył szkołę radziecką. W marcu 1944 wstąpił do Brygady Partyzanckiej „Grunwald”, w której dowodził drużyną. Od maja 1944 w Armii Polskiej w ZSRR, ukończył kurs oficerów polityczno-wychowawczych. W 1947 skończył studium wojskowe w ZSRR i został oficerem politycznym w Wojskach Lotniczych. Zastępca komendanta Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, później (od grudnia 1954) szef zarządu politycznego Dowództwa Wojsk Lotniczych. 12 lipca 1962 mianowany zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. politycznych. W 1966 ukończył Akademię Sztabu Generalnego i awansował na generała brygady (nominację odebrał 10 października 1966 w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Edwarda Ochaba). Od 1968 w stanie spoczynku. W latach 90. był profesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach i Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Mysłowicach.

Według materiałów zgromadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej był tajnym współpracownikiem Informacji Wojskowej. Nosił pseudonim „Ogródek”. Został zwerbowany w 1952 r. podczas służby w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. P. Kosk – Generalicja polska, tom I, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010.
  • Nekrolog w "Gazecie Wyborczej"