Tadeusz Epsztein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Jan Epsztein (ur. 21 maja 1959 w Warszawie) – polski historyk, specjalista w dziedzinie archiwistyki. Zajmuje się badaniem dziejów ziemiaństwa polskiego, a także pełni funkcję kierownika projektu badawczego nad edycją Archiwum Ringelbluma. Pracownik Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk, członek Rady Programowej Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1996 obronił w Instytucie Historii PAN pracę doktorską pt. Edukacja dzieci i młodzieży w polskich rodzinach ziemiańskich na Wołyniu, Podolu i Ukrainie w latach 1864-1914, uzyskując tym samym stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii.

W 2006 uzyskał w IH PAN stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. Z piórem i paletą. Zainteresowania intelektualne i artystyczne ziemiaństwa polskiego na Ukrainie w II połowie XIX w. Za ową pracę został również uhonorowany Nagrodą Przeglądu Wschodniego za 2005 rok[1]. Od 2010 profesor nadzwyczajny w IH PAN[2]. W roku 2020 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych[3].

Specjalista w dziedzinie archiwistyki. Badacz dziejów ziemiaństwa polskiego; autor licznych publikacji z tej tematyki. Od 1996 uczestniczy w porządkowaniu zbiorów archiwalnych Żydowskiego Instytutu Historycznego[4]. Kieruje pracami specjalnego zespołu historycznego w ŻIH, odpowiedzialnego za edycję dokumentów z podziemnego archiwum getta warszawskiego (tzw. Archiwum Ringelbluma)[5][6].

Od lutego 2013 członek Rady Programowej ŻIH[5]. Współpracownik Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Pułaski, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy: monografie i wzmianki. T. 2. Warszawa: Blitz-Print, 1991 (wstęp, oprac. tekstu, przypisów oraz indeksu: Tadeusz Epsztein i Sławomir Górzyński)
  • Edukacja dzieci i młodzieży w polskich rodzinach ziemiańskich na Wołyniu, Podolu i Ukrainie w latach 1864–1914. Warszawa: „DIG”, 1998
  • Z piórem i paletą. Zainteresowania intelektualne i artystyczne ziemiaństwa polskiego na Ukrainie w II połowie XIX w. Warszawa: Neriton, 2005
  • Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, Inwentarz, Warszawa: ŻIH, 2011

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozdano Nagrody "Przeglądu Wschodniego" za 2005 rok. wspolnotapolska.org.pl. [dostęp 13 marca 2014].
  2. Tadeusz EPSZTEIN. ihpan.edu.pl. [dostęp 13 marca 2014].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 lutego 2020 r. Nr 115.1.2020 w sprawie nadania tytułu profesora. sejm.gov.pl, 2020-03-17. [dostęp 03 lipca 2020].
  4. a b Nieznane dokumenty z Archiwum Ringelbluma. holocaustresearch.pl, 2008-10-30. [dostęp 13 marca 2014].
  5. a b Rada Programowa Żydowskiego Instytutu Historycznego. mkidn.gov.pl, 2013-02-15. [dostęp 13 marca 2014].
  6. Pracownia badań nad edycją Archiwum Ringelbluma. jhi.pl. [dostęp 13 marca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]