Tadeusz Komarnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Komarnicki (ur. 10 października 1940 w Komarnikach) - generał dywizji WP.

Absolwent liceum ogólnokształcącego w Głubczycach, w WP służył od września 1959, w 1962 skończył Oficerską Szkołę Samochodową w Pile ze stopniem podporucznika i został dowódcą plutonu samochodowego w 5 Saskiej Dywizji Piechoty w Gubinie. Od lipca 1964 zastępca dowódcy kompanii, od jesieni 1965 pomocnik szefa sztabu batalionu w stopniu porucznika, od jesieni 1968 zastępca dowódcy batalionu, w 1969 mianowany kapitanem. 1971-1974 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie, a 1980-1982 w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. 1974-1976 kwatermistrz i zastępca dowódcy 27 Pułku Czołgów Średnich w Gubinie w stopniu majora, w 1976 zastępca dowódcy i kwatermistrz Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ w Syrii. 1978-1980 kwatermistrz i zastępca dowódcy 11 Dywizji Pancernej w Żaganiu w stopniu podpułkownika. 1982-1984 szef sztabu Kwatermistrzostwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, 1984-1992 zastępca dowódcy tego okręgu ds. kwatermistrzowskich. Jesienią 1988 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. W latach 1992-1995 szef Zarządu Zaopatrywania Inspektoratu Logistyki Sztabu Generalnego WP, 11 XI 1993 mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu prezydent RP Lech Wałęsa. 1995-1996 szef Zarządu XIV Sztabu Generalnego WP. Wiosną 1996 zakończył służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s. 219-221.