Tadeusz Niemców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Niemców
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1897
Stryj
Data i miejsce śmierci 11 lipca 1920
Ślepnia koło Mińska
Przebieg służby
Lata służby 1914 – 1920
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 pułk piechoty (LP)
2 pułk piechoty Legionów
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Tadeusz Niemców (ur. 10 stycznia 1897 w Stryju, zm. 11 lipca 1920 w Ślepni) – podporucznik Wojska Polskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 stycznia 1897 w Stryju w rodzinie Rajmunda i Józefy z Majewskich[1]. Od 1914 żołnierz 2 pułku piechoty Legionów Polskich, z którym przeszedł cały szlak bojowy. W listopadzie 1918 został mianowany podporucznikiem w odrodzonym Wojsku Polskim. W szeregach II batalionu 2 pułku piechoty Legionów walczył na wojnie polsko–bolszewickiej. Odznaczony pośmiertnie Orderem Virtuti Militari za walkę pod Mińskiem Litewskim, gdzie ciężko ranny trafił do szpitala i zmarł. W młodości należał do Drużyn Bartoszowych i Związku Strzeleckiego.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polak (red.) 1991 ↓, s. 104.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]