Tadeusz Stanisławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Stanisławski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1969
Zielona Góra
Alma Mater Papieski Fakultet Teologiczny we Wrocławiu, Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL
Doktorat 2001 – prawo
KUL
Habilitacja 2012 – prawo
KUL
profesor na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego

Tadeusz Stanisławski (ur. 11 lutego 1969 w Zielonej Górze[1]) – polski ksiądz katolicki, prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych w zakresie prawa, specjalista prawa administracyjnego i prawa wyznaniowego, profesor nadzwyczajny na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego[2], nauczyciel akademicki na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Formacja kapłańska i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Maturę uzyskał w Nowej Soli. Ukończył formację kapłańską w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Gorzowskiej w Paradyżu, otrzymując w 1993 święcenia kapłańskie i tytuł magistra teologii w Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu. Początkowo był wikariuszem i nauczycielem religii w liceum w Sulechowie. Po studiach na Wydziale Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL (obecnie: Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II - WPPKiA KUL) uzyskał w 1997 magisterium i licencjat z prawa kanonicznego, a w 1999 tytuł magistra prawa[1].

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 2001 na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Opodatkowanie instytucji i osób duchownych Kościoła Katolickiego w Polsce w latach 1944-2001 napisanej pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Henryka Misztala uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych. W 2001 został zatrudniony na WPPKiA KUL JPII w Katedrze Administracji Publicznej. W 2012 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej pt. Finansowanie instytucji wyznaniowych ze środków publicznych w Polsce uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych[1]. Od 2014 jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Teorii Prawa Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego[2].

Jest członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Prawa Wyznaniowego i członkiem Komisji Rewizyjnej PTPW[3].

Zasiada w redakcji kwartalnika Studia Prawnicze KUL[1].

Funkcje kościelne[edytuj | edytuj kod]

Jako kapłan diecezji zielonogórsko-gorzowskiej pełni funkcje przewodniczącego Diecezjalnej Rady ds. Ekonomicznych, adwokata sądu biskupiego, wykładowcy prawa wyznaniowego w Wyższym Seminarium Duchownym. Był także członkiem składu orzekającego Komisji Majątkowej[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Finansowanie instytucji wyznaniowych ze środków publicznych w Polsce, Lublin 2011
  • E-administracja - szanse i zagrożenia, (red. nauk. wspólnie z: Łukasz Jurek, Bogusław Przywora) Lublin 2013
  • Reformy ustrojowe w Polsce, 1989-1998-?, (red. nauk. wspólnie z: Łukasz Jurek, Bogusław Przywora) Lublin 2014
  • Z najnowszej problematyki prawa publicznego i prywatnego, (red. nauk. wspólnie z: Łukasz Jurek, Bogusław Przywora, Paweł Śwital) Lublin 2014

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]