Tadeusz Szybowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Szybowski
Data i miejsce urodzenia 16 sierpnia 1932
Skawina, k. Krakowa, Polska
Data i miejsce śmierci 24 maja 2019
Kraków, Polska
Zawód aktor
Lata aktywności 19501990
Zespół artystyczny
Teatr Rapsodyczny

Teatr Poezji
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Tadeusz Szybowski (ur. 16 sierpnia 1932, zm. 24 maja 2019) – polski aktor teatralny[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był jednym z dwanaściorga dzieci organisty ze Skawiny. Jego ojcem chrzestnym został prezydent Ignacy Mościcki. Aktorski debiut miał miejsce w 1950 w Teatrze Rapsodycznym. Był także aktorem Teatru Poezji, a w latach 1954–1990 Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, gdzie zagrał ponad 70 ról[1].

Był bratem ks. Jana Szybowskiego (1915–1992), represjonowanego przez władze komunistyczne w latach 1948–1953[1].

Ważniejsze role[edytuj | edytuj kod]

Wcielił się w rolę spowiednika w premierowym przedstawieniu Brata naszego Boga Karola Wojtyły w reżyserii Krystyny Skuszanki, Aktorach w Elzynorze Szekspira, Rozkazie 269 Majakowskiego (oba w reżyserii Mieczysława Kotlarczyka), Kordiana w inscenizacji Bronisława Dąbrowskiego, Arlekina w Sprytnej wdówce (reż. Maria Malicka), Jim w „Szklanej menażerii” w reż. Lidii Zamkow, Pan Młody i Upiór w „Weselu” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego. Występował również w Teatrze Telewizji – w Letnikach Maksima Gorkiego (1970), w Wariatce z Chaillot Jeana Giraudoux (1974), oraz w słuchowiskach radiowych (m.in. w Rzeczywistości Jerzego Putramenta w reżyserii Antoniego Bohdziewicza[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Nadia Senkowska: Kraków. Zmarł Tadeusz Szybowski (pol.). W: encyklopediateatru.pl [on-line]. Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. [dostęp 2019-08-28].