Tadeusz Wijaszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Wijaszka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1940
Klementowice
Data i miejsce śmierci 10 listopada 2019
Pulawy
doktor habilitowany nauk weterynaryjnych
Alma Mater SGGW
Doktorat 1972
Habilitacja 1979
Uczelnia Państwowy Instytut Weterynaryjny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Zasługi Rolniczej

Tadeusz Michał Wijaszka (ur. 15 czerwca 1940 w Klementowicach, zm.10 listopada 2019) – polski lekarz weterynarii, doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalność wirusologia. Dyrektor Państwowego Instytutu Weterynaryjnego-Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach przez dwie kadencje (w latach 2001–2011), członek Komitetu Badań nad Zagrożeniami Polskiej Akademii Nauk, profesor honorowy Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył weterynarię na Wydziale Weterynaryjnym SGGW w Warszawie w 1963 r. Był stypendystą The British Council. W ramach stypendium przebywał w Laboratorium Biologii Molekularnej Instytutu Badania Chorób Zwierząt w Compton oraz w Instytucie Wirusologii Zwierząt w Pirbright. W 1972 obronił, na Wydziale Weterynaryjnym SGGW w Warszawie, pracę doktorską, natomiast stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1979. W latach 1982–1987 został oddelegowany do Ranguny (Birma) przez Organizację ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) celem utworzenia tam laboratorium badania pryszczycy oraz pomocy w przygotowaniu produkcji szczepionek przeciwko pryszczycy i pomorowi świń. W 1998 r. został oddelegowany przez Ministra Spraw Zagranicznych oraz Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (obecnie Rozwoju Wsi) do pracy w Przedstawicielstwie Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli na stanowisko radcy-kierownika Wydziału ds. Rolnictwa, gdzie zajmował się m.in. negocjacjami w takich dziedzinach jak weterynaria, ochrona roślin, żywność i żywienie oraz koordynowanie prac Wydziału.

Pełnione funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • dyrektor Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – PIB w Puławach w latach 2001-2011
  • doradca Biura Bezpieczeństwa Narodowego RP,
  • członek Komisji ds. Produktów Leczniczych Weterynaryjnych przy Ministrze Zdrowia,
  • członek zespołu roboczego ds. produktów leczniczych weterynaryjnych przy Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi,
  • członek Komisji Bezpieczeństwa Żywności przy Głównym Lekarzu Weterynarii,
  • członek Komitetu Naukowego Światowego Kongresu Zakażeń Pokarmowych i Intoksykacji oraz członek rady programowej tego Kongresu,
  • członek rzeczywisty Lubelskiego Towarzystwa Naukowego,
  • członek grupy roboczej ds. laboratoriów referencyjnych Komisji Europejskiej,
  • stały członek delegacji OIE w Paryżu,
  • członek Komitetu Redakcyjnego czasopisma naukowego „Przemysł Spożywczy”,
  • wiceprzewodniczący Rady ds. Monitoringu Żywności,
  • członek Komitetu ds. Pandemii Grypy przy Ministrze Zdrowia,
  • członek Rady Sanitarno-Epizootycznej przy Głównym Lekarzu Weterynarii,
  • Rady Konsultacyjnej przy Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
  • Członek Zarządu Europejskiego Urzędu ds Bezpieczeństwa Żywności /EFSA/ od lipca 2012[1]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2005)[2]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1995)[3]
  • Order Zasługi Rolniczej – France Commandeur Mérite Agricole
  • Medal Europejski
  • Profesor honorowy UP we Wrocławiu
  • Honorowy Obywatel miasta Puławy 2011[4]
  • Profesor honorowy Uralskiego Uniwersytetu Rolniczego w Jekatierinburgu 2016

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]