Tadeusz Zygmunt Jeziorowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Zygmunt Jeziorowski
Ilustracja
Tadeusz Jeziorowski w 1921 roku
porucznik pilot porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1908
Gostomia
Data i miejsce śmierci 4 września 1939
Widzew
Przebieg służby
Lata służby 19311939
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Główne wojny i bitwy Wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
Kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Odznaka Ofiarnych O.K.O.P.

Tadeusz Zygmunt Jeziorowski (ur. 15 listopada 1908 w Gostomi, zm. 4 września 1939 nad Widzewem) – harcerz, porucznik pilot Wojska Polskiego, w 1921 najmłodszy odznaczony Krzyżem Walecznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dniach 18–19 sierpnia 1920, w czasie wojny z bolszewikami, jako jedenastoletni uczeń Gimnazjum Małachowskiego wziął udział w obronie Płocka. W ogniu walki dostarczał amunicję na barykadę. W niedzielę 10 kwietnia 1921 w Płocku Józef Piłsudski odznaczył go Krzyżem Walecznych. Następnie kontynuował naukę w Korpusie Kadetów Nr 2 w Modlinie, a zakończył w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie. Tam w 1929 zdał maturę.

W latach 1929–1931 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie[a], którą ukończył z 38. lokatą[1]. 15 sierpnia 1931 Prezydent RP mianował go podporucznikiem, a Minister Spraw Wojskowych przydzielił do 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu[2]. W 1934 roku ukończył kurs pilotażu, a następnie kurs wyższego pilotażu w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu uzyskując kwalifikacje pilota myśliwskiego[3].

15 września 1937 objął dowództwo 133 Eskadry Myśliwskiej[4], która w październiku została rozformowana. Został wówczas pierwszym dowódcą 161 Eskadry Myśliwskiej we Lwowie[5]. 31 grudnia 1938 wyznaczony został na stanowisko oficera taktycznego III Dywizjonu Myśliwskiego 6 Pułku Lotniczego[1]. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej.

Poległ 4 września 1939 roku w walce powietrznej nad lotniskiem polowym dywizjonu w Widzewie-Ksawerowie (zestrzelony podczas startu z lotniska)[6]. Pochowany został na cmentarzu Doły w Łodzi. Jego oraz jego braci imię nosi Szkoła Podstawowa nr 1 w Płocku.

W 2019 roku Instytut Pamięci Narodowej wydał komiks pt. "Waleczny Tadzio" upamiętniający postać Tadeusza Jeziorowskiego[7].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik – 15 sierpnia 1931, ze starszeństwem od 15 sierpnia 1931 roku i 38. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych
  • porucznik – 1935[8]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Quote-alpha.png

Uzasadnienie do Krzyża Walecznych wręczonego osobiście przez Józefa Piłsudskiego:

...kiedy wybito obronę barykady koło poczty a ranni żołnierze opuścili barykadę pozostawiając karabin maszynowy. Ochotnik Tadeusz Jeziorowski porwał i uniósł wymieniony karabin. Pędzony przez konnych bolszewików w ostatnim momencie ciałem swym go przykrył...[9]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Mógł być także absolwentem Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Pawlak 2009 ↓, s. 100-101.
  2. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 245, 740.
  3. Cumft i Kujawa 1989 ↓, s. 80.
  4. Jerzy Pawlak 1989 ↓, s. 218.
  5. Jerzy Pawlak 1989 ↓, s. 344.
  6. Cumft i Kujawa 1989 ↓, s. 31.
  7. IPN wydał komiks upamiętniający postać por. pil. Tadeusza Jeziorowskiego (pol.). lodz.tvp.pl. [dostęp 2019-10-15].
  8. Karta poległego: Jeziorowski Tadeusz. bohaterowie1939.pl. [dostęp 2015-08-03].
  9. a b c d Konrad Jan Waluś, Henryk Waluś. Odznaka Ofiarnych Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa 1920 roku. „Biuletyn Numizmatyczny”. Nr 4(360), s. 273, 2010. PTN. ISSN 0006-4017. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]