Tan Pingshan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Tan.
Tan Pingshan
Tan Pingshan
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 谭平山
Pismo tradycyjne 譚平山
Hanyu pinyin Tán Píngshān
Wade-Giles T’an P’ing-shan

Tan Pingshan (ur. 28 września 1886, zm. 2 kwietnia 1956) – chiński polityk.

Pochodził z Gaoming w prowincji Guangdong, był synem krawca[1]. W 1917 roku ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Pekińskim, następnie związał się z powstającym ruchem komunistycznym[1]. W 1921 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin[2][3], w czerwcu 1923 roku wchodząc w skład Komitetu Centralnego, a w maju 1927 roku także Politbiura[2].

Między marcem a czerwcem 1927 roku pełnił rolę ministra rolnictwa w powołanym przez Wang Jingweia w Wuhanie opozycyjnym wobec Czang Kaj-szeka rządzie[3]. Po rozpoczęciu przez Czanga w tym samym roku prześladowań działaczy komunistycznych wziął udział w powstaniu w Nanchangu, po jego upadku uciekł do Hongkongu[1]. Pod naciskiem Kominternu wyrzucony z KPCh[1], został jednym ze współzałożycieli Chłopsko-Robotniczej Demokratycznej Partii Chin[3]. Po wybuchu wojny chińsko-japońskiej w 1937 roku powrócił do kraju, podejmując współpracę z rządem kuomintangowskim jako członek Narodowej Rady Politycznej[1].

W 1948 roku wraz z grupą przeciwnych polityce Czang Kaj-szeka rozłamowców powołał Rewolucyjny Komitet Chińskiego Kuomintangu[1], w 1956 roku został wybrany wiceprzewodniczącym tej partii[3]. Po utworzeniu w 1949 roku Chińskiej Republiki Ludowej został członkiem Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin[1], zaś od 1954 roku był deputowanym do Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g James Z. Gao: Historical Dictionary of Modern China (1800-1949). Lanham: Scarecrow Press, 2009, s. 352-353. ISBN 978-0-8108-4930-3.
  2. a b Wolfgang Bartke: Who was Who in the People's Republic of China. T. 2. München: Saur, 1997, s. 423. ISBN 3-598-11331-5.
  3. a b c d e Alexander Pantsov: The Bolsheviks and the Chinese Revolution 1919-1927. London: Routledge, 2013, s. 294. ISBN 0-7007-1187-2.