Tanatopraksja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tanatopraksja (balsamowanie) – zabieg polegający na zabezpieczeniu ciała zmarłego przed rozkładem lub na usunięciu zmian pośmiertnych. Operacja polega na wstrzykiwaniu do tętnic soli eliminujących bakterie odpowiedzialne za procesy gnilne.

Cele balsamowania[edytuj | edytuj kod]

  • możliwość wystawienia zwłok na widok publiczny w temperaturze pokojowej (w otwartej trumnie),
  • transport zwłok na dalekie odległości,
  • usunięcie śladów rozkładu, bakterii,
  • zniwelowanie nieprzyjemnego zapachu rozkładającego się ciała.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Przebieg tanatopraksji i nazwy stosowanych soli są ścisłą tajemnicą firm zajmujących się tanatopraksją.
  • Tanatopraksji poddawani są zmarli, którzy zostali wyniesieni na ołtarze (np.: św. Jan XXIII, św. Pio z Pietrelciny) czy przywódcy (np. Włodzimierz Lenin, Mao Zedong), ich ciała mają być wystawione na widok publiczny.
  • Tanatopraksji poddawani byli także ludzie Biblii: Jakub (Izrael) oraz Józef (zob. Rdz 50).
  • Źle przeprowadzona tanatopraksja może doprowadzić do strupieszenia ciała w bardzo krótkim czasie. Przyczyną tego zjawiska może być nadmierne wysuszenie zwłok.