Teatr Propozycji „Dialog” w Koszalinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teatr Propozycji „Dialog”
ilustracja
Typ teatru teatr rapsodyczny
Założyciel(e) Henryka Rodkiewicz
Data powstania 1959
Państwo  Polska
Lokalizacja Koszalin,
ul. Grodzka 3
Położenie na mapie Koszalina
Mapa lokalizacyjna Koszalina
Teatr Propozycji „Dialog”
Teatr Propozycji „Dialog”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Propozycji „Dialog”
Teatr Propozycji „Dialog”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Teatr Propozycji „Dialog”
Teatr Propozycji „Dialog”
Ziemia54°11′26″N 16°11′00″E/54,190597 16,183438
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl

Teatr Propozycji „Dialog” im. Henryki Rodkiewicz – teatr rapsodyczny działający w Koszalinie od roku 1959.

Prowadzone działania[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na prezentowany repertuar w teatrze wyróżnia się scenę teatru, scenę poezji oraz scenę muzyczną. Oprócz wystawianych przedstawień teatralnych, odbywają się tu spotkania miłośników poezji w ramach wieczorów poezji, spotkania autorskie z wybitnymi i cenionymi postaciami kultury. Ponadto w ramach Klubu Muzycznego odbywają się koncerty m.in. jazzowe. Teatr jest także organizatorem, wspólnie z innymi instytucjami kulturalnymi, Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu-Debiuty "Strzała Północy", na których odbywa się od 2013 r. (w październiku) turniej debiutanckich monodramów.

Historia teatru[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1959 aktorka Bałtyckiego Teatru Dramatycznego Henryka Rodkiewicz porzuciła macierzystą scenę, by wraz z grupą miłośników teatru założyć teatr poezji. Pierwszym spektaklem była „Godzina myśli” poświęcona poezji i prozie Juliusza Słowackiego. W trzy miesiące później odbyła się premiera sztuki Wolfganga BorchertaPod drzwiami”, a w marcu 1960 spektaklu „Nie będzie końca dialogu”. Wtedy zespół przyjął nazwę „Teatr Propozycji Dialog”. Na Ogólnopolskim Festiwalu Amatorskich Teatrów Poezji 1960 teatr zdobył za inscenizację „Róży” Żeromskiego pierwszą nagrodę, w roku 1965 również pierwszą nagrodę za inscenizację staroruskiej byliny „Słowo o wyprawie Igora”.

W końcu roku 1962 teatr wystawił „Słowo o Jakubie Szeli” Bruno Jasieńskiego w adaptacji Jadwigi Ślipińskiej i reżyserii Janusza Marca. W „Księdze Apokryfów” Karela Čapka reżyserowanej przez Tadeusza Mroczka wystąpili: Jadwiga Ślipińska, Jerzy Domin, Jerzy Litwin, Wacław Dąbrowski i Jerzy Bokiej.

W grudniu 1998 roku młodzi uczestnicy warsztatów, prowadzonych pod hasłem „Akademii Słowa” przez Marka Kołowskiego pokazali spektakl oparty na twórczości Bertolta Brechta według scenariusza i w reżyserii Marka Kołowskiego.

Teatr wielokrotnie wystawiał spektakle poświęcone poezji Cypriana Kamila Norwida.

W listopadzie 1995 spektaklem „Skar i Bonka” rozpoczął w Dialogu działalność „Teatr przy stoliku” zainicjowany przez Tadeusza Mroczka. W pierwszym spektaklu wzięli udział Diana Łozińska i Tadeusz Mroczek. Podczas trzech sezonów Teatr przy stoliku pokazał publiczności prawie dwadzieścia premier.

Kierownictwo teatru[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Litwin – prezes
  • Stefania Tomaszewska – wiceprezes
  • Olga Krasowska – sekretarz
  • Grażyna Małkiewicz – skarbnik
  • Waldemar Miszczor – członek

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]