Ted Lyons

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ted Lyons
Ted Lyons
miotacz
Pełne imię i nazwisko Theodore Amar Lyons
Pseudonim Sunday Teddy
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1900
Lake Charles, Luizjana
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1986
Sulphur, Luizjana
Odbijał switch hitter
Rzucał lewą
Debiut 2 lipca 1923
Ostatni występ 19 maja 1946
Statystyki
Win–loss record 260–230
ERA 3,67
Strikeouty 1073
Kariera klubowa
Lata Kluby
1923–1942, 1946 Chicago White Sox
Kariera menedżerska
Lata Kluby
1946–1948 Chicago White Sox
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1955
Głosów 86,5% (10. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Theodore Amar Lyons (ur. 28 grudnia 1900, zm. 25 lipca 1986) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza.

Lyons studiował na Baylor University, gdzie w latach 1920–1923, grał w drużynie uniwersyteckiej Baylor Bears[1]. W czerwcu 1923 podpisał kontrakt z Chicago White Sox, w którym zadebiutował 2 lipca 1923 w meczu przeciwko St. Louis Browns[2]. W debiutanckim sezonie grał jako reliever, a pierwsze zwycięstwa zanotował 6 października 1923 w obydwu meczach doubleheader przeciwko Cleveland Indians[3]. W 1925 i 1927 zaliczył najwięcej wygranych w American League, odpowiednio 21 i 22[2]. 21 sierpnia 1926 w spotkaniu z Boston Red Sox zanotował ósmego w historii klubu no-hittera[4].

W 1939 został wybrany do Meczu Gwiazd i było to jego jedyne powołanie do AL All-Star Team w karierze[2]. W sezonie 1942 uzyskał najlepszy wskaźnik ERA w lidze (2,10)[2]. Na początku 1943 rozpoczął służbę wojskową w United States Marine Corps, którą ukończył w grudniu 1945 w stopniu kapitana[5]. W tym samym czasie dostał propozycję dołączenia do sztabu szkoleniowego Chicago White Sox, jednak pomimo 45 lat zdecydował się kontynuować zawodniczą karierę[5]. W sezonie 1946 zagrał w pięciu meczach, po raz ostatni 19 maja 1946[2]. W późniejszym okresie był między innymi menadżerem White Sox oraz trenerem miotaczy w Detroit Tigers i Brooklyn Dodgers[5].

W 1955 został wprowadzony do Baseball Hall of Fame w dziesiątym głosowaniu, uzyskując 86,5% głosów[6]. Zmarł 25 lipca 1986 w wieku 85 lat[5].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1939 [2]
Baseball Hall of Fame od 1955 [6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Baylor University Baseball Players Who Made it to the Major Leagues (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 17 sierpnia 2014].
  2. a b c d e f Ted Lyons Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 16 sierpnia 2014].
  3. Ted Lyons 1923 Pitching Gamelog (ang.). [dostęp 17 sierpnia 2014].
  4. White Sox no-hitters (ang.). nonohitters.com. [dostęp 17 sierpnia 2014].
  5. a b c d Baseball in Wartime - Ted Lyons (ang.). baseballinwartime.com. [dostęp 17 sierpnia 2014].
  6. a b 1955 Induction Ceremony (ang.). baseballhall.org. [dostęp 17 sierpnia 2014].