Temp-2S

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
TEMP-2S
ilustracja
Państwo  ZSRR
Producent konstrukcja: MITT
produkcja: Wotkińsk
Inne nazwy 15Ż42, RS-14, SS-16, Sinner
Typ ICBM
Przeznaczenie pocisk strategiczny
Wyrzutnia mobilny-drogowy
Status nieaktywny
Lata służby 1976 – 1985
Długość 18,5 m
Średnica 1,79 m
Masa startowa 37,0 t
Napęd 3-stopniowy, na paliwo stałe
Zasięg 9000 km
Udźwig 940 kg
Naprowadzanie bezwładnościowe
Celność CEP: 1,2 – 1,6 km
Głowica 1 × 0,65 – 1,5 Mt

Temp-2S (NATO: SS-16 Sinner) — rakietowy pocisk balistyczny stanowiący pierwszą radziecką próbę opracowania efektywnego operacyjnie mobilnego, drogowego systemu ICBM. Ogółem, w Wotkińskich Zakładach Mechanicznych wyprodukowano ok. 200 pocisków tego typu, z których przed zawarciem traktatu SALT II, około sześćdziesięciu sztuk zostało dostarczonych do składnicy w Plesiecku. Jakkolwiek system Temp-2S nie został nigdy oficjalnie przyjęty do służby, pewna liczba pocisków tego systemu rozpoczęła dyżur bojowy 21 lutego 1976 roku, a według źródeł zachodnich, do 50 pocisków zostało rozmieszczonych w 1978 roku. W podpisanym przez ZSRR traktacie SALT II Związek Radziecki zobowiązał się do nie produkowania, nie testowania oraz nie rozmieszczania żadnego pocisku Temp-2S lub jego trzeciego stopnia napędowego. Do roku 1985 całe wyposażenie pomocnicze systemu zostało usunięte z Plesiecka, a sam system został w traktacie INF określony jako "system nierozmieszczony".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]