Teodor Antonowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teodor Antonowicz
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data urodzenia 9 listopada 1895
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Kijów
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 29 Pułk Strzelców Kaniowskich,
Korpus Kadetów Nr 1,
26 Pułk Piechoty,
Grupa „Dubno”:
Batalion Piechoty „Wilno”
Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

Teodor Orest Antonowicz (ur. 9 listopada 1895, zm. 1940 w Kijowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 listopada 1895[1]. Był synem Michała. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3]. W 1923 jako oficer nadetatowy 29 pułku piechoty był w kadrze oddziału szkolnego Korpusu Kadetów Nr 1[4][5]. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[6][7]. W 1928 był przydzielony do 26 pułku piechoty[8][9].

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą batalionu piechoty „Wilno” w składzie Grupy „Dubno”. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Na wiosnę został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-91 oznaczony numerem 46)[10]. Ofiary tej zbrodni zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]