Teofil Leśko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teofil Leśko
pułkownik pułkownik
Data urodzenia 27 września 1929
Data śmierci 17 czerwca 1990
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Późniejsza praca Wojskowa Akademia Polityczna
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka Honorowa PCK IV stopnia
Grób Teofila Leśko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Teofil Leśko (ur. 27 września 1929, zm. 17 czerwca 1990) – doktor habilitowany nauk prawnych, pułkownik.

Urodził się w Maciejowie na Wołyniu. Podczas okupacji pracował jako robotnik. Po wstąpieniu do wojska w 1948 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego, które ukończył w 1952. Po otrzymaniu stopnia oficerskiego rozpoczął pracę w wojskowym wymiarze sprawiedliwości, gdzie doszedł do stanowiska inspektora w Zarządzie Sądownictwa Wojskowego.

W latach 50., pracując w Sądzie Wojskowym w Łodzi, orzekał jako asesor w procesach, z których pięć zakończyło się orzeczeniem kary śmierci wobec członków opozycyjnego podziemia[1].

W 1966 za pracę pt. Ewolucja kar w wojskowym prawie karnym materialnym Polski Ludowej otrzymał tytuł doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim. Promotorem pracy był Władysław Wolter. W tym samym roku rozpoczął pracę naukową w Wojskowej Akademii Politycznej. Od 1978 pełnił tam funkcję kierownika Katedry Państwa i Prawa. Wcześniej, w 1974, uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. System środków karnych.

Jest autorem ponad 200 publikacji z zakresu prawa karnego, wojskowego i międzynarodowego. Był również promotorem ośmiu prac doktorskich. Był członkiem komitetów redakcyjnych „Państwa i Prawa” oraz „Wojskowego Przeglądu Prawniczego”. Wchodził w skład Rady Legislacyjnej. Należał również do wielu organizacji naukowych, między innymi Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego i Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego. Był członkiem zarządu Międzynarodowego Instytutu Prawa Humanitarnego.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i honorową odznaką PCK.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]