Teresa Flemming-Kulesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Flemming-Kulesza
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1948
Lublin
Prezes Sądu Najwyższego kierujący Izbą Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Okres od 2014
do 2016
Poprzednik Walerian Sanetra
Następca Józef Iwulski

Teresa Flemming-Kulesza (ur. 25 listopada 1948 w Lublinie[1]) – polska prawniczka, sędzia, od 2014 do 2016 prezes Sądu Najwyższego kierujący Izbą Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Odbyła aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim dla m.st. Warszawy. W 1972 otrzymała nominację na asesora sądowego, a w 1975 na sędziego Sądu Powiatowego dla m.st. Warszawy. Pełniła funkcję przewodniczącej jednego z wydziałów cywilnych, była również wizytatorem ds. cywilnych w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. W 1987 powołano ją na stanowisko sędziego Sądu Wojewódzkiego w Warszawie, w 1989 została przewodniczącą Wydziału XIII Gospodarczego, a w 1990 wiceprezesem sądu[1].

31 października 1990 została sędzią Sądu Najwyższego, orzekając w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych. W 1993 powierzono jej obowiązki przewodniczącej Wydziału I izby. W latach 2002–2010 zasiadała w Krajowej Radzie Sądownictwa. 21 stycznia 2014 została prezesem Sądu Najwyższego kierującym pracami Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych[1]. Zakończyła urzędowanie w sierpniu 2016, przechodząc następnie w stan spoczynku[2].

W 2017 została wyróżniona Medalem „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]