Teresa Michałowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Michałowska
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1932
Chełm
Zawód, zajęcie historyk literatury
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Teresa Jadwiga Michałowska (ur. 6 lipca 1932 w Chełmie) – polska historyk literatury, specjalizująca się w literaturze staropolskiej, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Po ukończonych w 1955 studiach podjęła pracę w Bibliotece im. Ossolińskich. Od 1961 do końca pracy instytucjonalnej była związana z Instytutem Badań Literackich PAN w Warszawie. Pełniła m.in. funkcję kierownika Pracowni Historii Literatury Staropolskiej. W 1963 uzyskała stopień naukowy doktora na podstawie pracy zatytułowanej Różne historyje. Habilitowała się w 1970 w oparciu o dorobek naukowy oraz rozprawę Między poezją a wymową. Tradycje i konwencje prozy nowelistycznej. W 1983 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych, obejmując stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1991 została profesorem zwyczajnym.

W 1996 została członkinią Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Od 1999 członek korespondent, a od 2006 członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności[1]. Została także członkinią rady naukowej IBL PAN, Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej, Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza oraz polskiego PEN Clubu i Komitetu Mediewistów Polskich.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2012 prezydent Bronisław Komorowski, za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i działalności dydaktycznej, odznaczył ją Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

W 1995 została laureatką nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za monografię historycznoliteracką Średniowiecze (1995), ukazującą nowy obraz piśmiennictwa polskojęzycznego i łacińskiego w kulturze polskiej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Między poezją a wymową. Konwencje i tradycje staropolskiej prozy nowelistycznej (1970)
  • Staropolska teoria genologiczna (1974)
  • Poetyka i poezja. Studia i szkice staropolskie (1982)
  • Współredaktorka Słownika literatury staropolskiej (1990)[3]
  • Średniowiecze[4] (1995)
  • Mediaevalia i inne (1998)
  • Współautorka antologii Źródła wiedzy teoretycznoliterackiej w dawnej Polsce (1999)
  • Ego Gertruda (2001)
  • Średniowieczna teoria literatury w Polsce. Rekonesans (2007)
  • Literatura polskiego średniowiecza. Leksykon[5] (2011)
  • Biernat i inni (2016)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Członkowie. „Rocznik Polskiej Akademii Umiejętności”. Rok 2016/2017, s. 14, 2017. Kraków: Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2018-10-14]. 
  2. Odznaczenia i nominacje profesorskie. prezydent.pl, 3 października 2012. [dostęp 2012-10-03].
  3. Słownik literatury staropolskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 560. ISBN 83-04-04621-0.
  4. Teresa Michałowska: Średniowiecze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 241. ISBN 83-01-13842-4.
  5. Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Leksykon. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 934. ISBN 978-83-01-16675-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]