Teresa Wilska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Wilska

Teresa Wilska ps. Czarna Bożena, Bożenka (ur. 18 lutego 1926 w Rogowie[1]) – podharcmistrz, łączniczka w powstaniu warszawskim, autorka wspomnień o tematyce powstańczej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się Rogowie, w powiecie brzezińskim. Pochodziła z rodziny ziemiańskiej, była córką Zbigniewa Aleksandra Wilskiego i Ireny Jagmin h. Pelikan (1897–1977). Podczas okupacji hitlerowskiej działała w konspiracji. Służyła w 5. Warszawskiej Żeńskiej Drużynie Harcerskiej (hufiec Stare Miasto). Podczas powstania warszawskiego początkowo była pozaliniową łączniczką K-1” w Śródmieściu. Pod koniec sierpnia działała na Starym Mieście, przechodząc wielokrotnie kanałami ze Śródmieścia. 1 września 1944 wyprowadziła kanałami z upadającej Starówki grupę około 50 żołnierzy ze Zgrupowania Wigry” wraz z ich dowódcą (dotarli wszyscy). Od 2 września na Czerniakowie. Służyła również jako łączniczka por. Wacława Micuty – dowódcy plutonu pancernego w batalionie „Zośka”. Po upadku powstania warszawskiego uciekła z transportu do Pruszkowa i dotarła do rodzinnego domu w Rogowie.

Po wojnie studiowała na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Łódzkiego, później Uniwersytetu Warszawskiego. Pracowała w ZOO oraz w Muzeum Zoologicznym w Warszawie. Później była asystentem w Zakładzie Ekologii PAN oraz pracowała jako nauczyciel biologii w liceum.

Miała 3 siostry: Zofię (ur. 1923), która w powstaniu warszawskim należała do Harcerskiej Służby Pomocniczej, Jadwigę (ur. 1924) i Barbarę (ur. 1928) oraz brata Zbigniewa, który był teatrologiem.

Ordery i odznaczenia[2][edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2002. ​ISBN 83-11-09261-3
  2. Powstańcze Biogramy - Teresa Wilska, www.1944.pl [dostęp 2020-06-25] (pol.).