The Crosby Boys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Crosby Boys
Ilustracja
The Crosby Boys (1959)
Inne nazwy The Crosby Brothers
Rok założenia 1958
Rok rozwiązania połowa lat 60. XX wieku
Aktywność lata 50 i 60. XX wieku
Powiązania Bing Crosby
Skład
Gary Crosby, Phillip Crosby, Dennis Crosby, Lindsay Crosby

The Crosby Boys – amerykańska grupa wokalna, popularna w latach 50. i 60. XX wieku, występująca przede wszystkim w klubach nocnych i telewizji[1].

Kariera i rozpad grupy[edytuj | edytuj kod]

Czterej bracia: Gary Crosby (1933–1995), Phillip Crosby (1934–2004), Dennis Crosby (1934–1991) i Lindsay Crosby (1938–1989), byli synami popularnego piosenkarza i aktora Binga Crosby'ego (1903–1977) oraz jego pierwszej żony Dixie Lee (1909–1952). Początkowo śpiewali w programach radiowych razem z ojcem. W 1950 roku nagrali wraz z nim utwór A Crosby Christmas, który znalazł się na 22 miejscu listy przebojów w grudniu 1950 roku[2]. Wkrótce postanowili założyć własną grupę wokalną The Crosby Boys. Została ona zaprezentowana na okładce czasopisma Life 15 września 1958 roku[3]. Później bracia pojawili się w The Phil Silvers Show 14 listopada 1958 roku i wystąpili w Tucson w stanie Arizona w 1959[4]. Nadal z dużą popularnością występowali w miejscach takich jak Sahara w Las Vegas czy klub nocny El Maroko w Montrealu. Jednak po jednym z występów w grudniu 1959 roku, bracia pokłócili się między sobą, a Gary Crosby opuścił grupę[5]. Phillip, Dennis i Lindsay postanowili kontynuować karierę bez brata. 29 lutego 1960 roku wystąpili w The Bing Crosby Show, a Bing zajął miejsce Gary'ego w tym występie i zaśpiewał razem z synami utwór Joshua Fit the Battle of Jericho[6]. W kwietniu 1960 roku wydali swój pierwszy album dla firmy ojca, Project Records, który został wydany przez MGM Records. Nosił on tytuł The Crosby Brothers – Dennis – Philip – Lindsay Crosby (MGM) i zyskał dużą popularność[7]. Aby promować swój album, bracia pojawili się w programie I've Got a Secret i wykonali utwór I Can't Give You Anything but Love. Wystąpili w kilku programach telewizyjnych takich jak Perry Como's Kraft Music Hall (dwa razy), The Ed Sullivan Show (cztery razy) i oczywiście The Bing Crosby Show (dwukrotnie)[8]. The Crosby Boys zawiesili karierę, gdy Lindsay Crosby w lipcu 1962 roku miał wypadek w Juárez w Meksyku i musiał spędzić kilka tygodni w szpitalu[9]. Phillip postanowił rozpocząć karierę solową i miał udział w kilku filmach, a także w jednym z odcinków Ben Casey[10]. Wystąpił także gościnnie w The Bob Hope Christmas Special 17 stycznia 1964 roku. Lindsay i Dennis postanowili opuścić show-biznes.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Crosby Boys, IMDb [dostęp 2020-07-04].
  2. The Archive of Contemporary Music, Joel Whitburn's Pop memories, 1890-1954 : the history of American popular music : compiled from America's popular music charts 1890-1954, Menomonee Falls, Wis. : Record Research, 1986 [dostęp 2020-07-04].
  3. "BING magazine", www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-07-04].
  4. "Variety". July 1, 1959.
  5. "TIME". December 14, 1959.
  6. Foreword, www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-07-04].
  7. "Variety". June 8, 1960.
  8. "BING magazine", www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-07-04].
  9. BING magazine, www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-07-04].
  10. Phillip Crosby, IMDb [dostęp 2020-07-04].