The Saboteur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Saboteur
Producent Pandemic Studios
Wydawca Electronic Arts
Dystrybutor Electronic Arts
Projektant Tom French
Kompozytor Christopher Young
Silnik Havok, Odin
Aktualna wersja 1.03
Data wydania Am.Płn.: 8 grudnia 2009
EU: 4 grudnia 2009
AUS: 3 grudnia 2009
[1]
Gatunek Przygodowa gra akcji, Sandbox
Tryby gry Gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe Unia Europejska PEGI: 18[2] PEGI
Stany Zjednoczone ESRB: M[3]
Wielka Brytania BBFC: 15[4]
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 3, Windows, Xbox 360
Nośniki DVD-DL, Blu-ray Disc
Wymagania
  • CPU: Core 2 Duo 2.4 GHz lub odpowiednik AMD
  • OS: Windows XP SP3, Windows Vista SP1, Windows 7
  • Grafika: Nvidia Geforce 7800 GTX 256 MB lub ATI Radeon HD 2600 Pro 256 MB
  • RAM: 2 GB
  • Dźwięk: Direct X 9.0c
  • Dysk twardy: 7 GB wolnego miejsca[5]

The Saboteurkomputerowa przygodowa gra akcji z otwartym światem prowadzona z widoku trzeciej osoby umieszczona w realiach drugiej wojny światowej we Francji, okupowanej przez Trzecią Rzeszę. Wydana przez Electronic Arts i wyprodukowana przez Pandemic Studios, które po wydaniu gry zostało zamknięte.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gracz ma możliwość odkrywania okupowanego Paryża, niektórych francuskich prowincji oraz części Niemiec. Kolor jest kluczowym elementem rozgrywki. Obszary, które są w dużym stopniu kontrolowane przez Niemców, są reprezentowane w czerni i bieli, z wyjątkiem tęczówek oczu bohaterów, świateł miasta, krwi, niebieskiego symbolu francuskiego ruchu oporu i różnych symboli niemieckich, które są czerwone. W celu przywrócenia koloru gracz musi osłabić okupację w okolicy. W kolorowych obszarach Niemcy nie będą w pełni zlikwidowani, lecz nie będą już tak wszechobecni. Ponadto, w kolorowych obszarach Francuzi będą odgrywać aktywną rolę w walce z okupantami. Na przykład, jeśli gracz wda się w bójkę z niemieckimi żołnierzami w kolorowym obszarze, francuski ruch oporu, Maquis oraz przechodnie będą mu pomagali.

Podczas gry gracz może usprawniać swoje umiejętności w formie "perków", które wprowadzają usprawnienia takie jak: podwyższona celność, liczba amunicji czy zwiększona siła rażenia. Gracz otrzymuje "perki" za wykonywane zadania specjalne takie jak: unikanie alarmów, zabijanie żołnierzy czy niszczenie wrogiej infrastruktury.

W przypadku zgonu gracza, straci on całą broń i granaty, jakie posiadał. Gracz może kupować broń, amunicję oraz ładunki wybuchowe na czarnym rynku. Raz kupiona broń staje się dostępna dla gracza na zawsze[6].

"Midnight Show" i nagość[edytuj | edytuj kod]

Kod do pobrania patcha zatytułowanego "Midnight Show" był darmowy dla tych, którzy zakupili nowy egzemplarz gry na konsole PlayStation 3 oraz Xbox 360. W wersji na komputery osobiste dodatek był już zawarty na płycie z grą[7].

Dodatkowa zawartość dodaje domy publiczne i miejsca do ukrycia. Oferuje ona również minigrę, w której gracz może zdobyć przedmioty, których nie da się zdobyć podczas głównej kampanii takie jak specjalny samochód. Przede wszystkim instalacja dodatku sprawia, iż wszystkie dziewczyny w domach publicznych i klubach nocnych chodzą nago[7]. Wywołało to wiele kontrowersji podczas premiery gry[8].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater, Sean Devlin jest irlandzkim mechanikiem[9], regularnie startującym w wyścigach. W 1940 roku, po zwycięstwie w wyścigu w Saarbrücken Kurta Dierkera, nazistowskiego pułkownika, Sean i jego najlepszy przyjaciel, Jules Rousseau, zakradają się do jego posiadłości i niszczą samochód Dierkera, lecz zostają złapani. Podczas przesłuchania, Dierker zabija Jules'a w przekonaniu, że jest on brytyjskim szpiegiem. Seanowi udaje się uciec. Przez resztę gry Sean próbuje schwytać i zabić Dierkera. Zostaje zwerbowany przez francuski ruch oporu, którego liderem jest znany pisarz, Luc Gaudin. Gra toczy się podczas II wojny światowej i niemieckiej okupacji Francji, lecz wojna sama w sobie jest używana tylko jako tło dla głównego wątku, którym jest zemsta na Dierkerze, pomszczenie Jules'a i ochrona jego siostry.

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

 The Saboteur
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com B-[10]
Computer and Video Games 6.9 / 10[11]
Eurogamer 6 / 10[12]
Game Informer 8.00 / 10[13]
Gry-Online 75 / 100[14]
GameSpot 7.5 / 10[15]
IGN 7.5 / 10[16]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

74.14%[17]

Metacritic

72/100[18]

Oceny dla The Saboteur są na ogół korzystne. W styczniu średnia ocen na Metacritic wynosiła 73%.

IGN ocenił The Saboteur na 7,5/10 chwaląc muzykę oraz czarno-białą kolorystykę, krytykując brzydką animację ruchów oraz niedopieszczoną rozgrywkę.

W wersji na PlayStation 3 zauważono bardzo dobre wykonanie Antyaliasingu (16xAA), z którym w innych grach konsola często ma problem[19][20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Data wydania Gamestop.com
  2. The Saboteur:18
  3. ESRB The Saboteur: Mature
  4. The Saboteur rated 15 by the BBFC. British Board of Film Classification, 17 września, 2009. [dostęp 2009-09-18].
  5. The Saboteur - wymagania sprzętowe CD-Action
  6. The Saboteur gry-online.pl
  7. a b Jim Reilly: Nude Pack Gives Gamers Choice in The Saboteur. IGN, 3 grudnia, 2009. [dostęp 2011-01-26].
  8. Tracey John: Sex and 'The Saboteur': Dev Talks Nudity in New Game. Time Techland, 8 grudnia, 2009. [dostęp 2011-01-26].
  9. Ricardo Torres: Saboteur First Look. GameSpot, 7 kwietnia, 2007. [dostęp 2009-09-18].
  10. The Saboteur Review 1up.com
  11. The Saboteur Review Computerandvideogames.com
  12. The Saboteur Reviev Eurogamer.com
  13. The Saboteur Reviev Gameinformer.com
  14. recenzja gry: The Saboteur gry-online.pl
  15. The Saboteur Reviev Gamespot.com
  16. The Saboteur Reviev Ign.com
  17. The Saboteur gamerankings.com
  18. The Saboteur metacritics.com
  19. DF on Saboteur's PS3 anti-aliasing
  20. The Anti-Aliasing Effect