Theodor von Bernhardi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teodor von Bernhardi ( ur. 6 listopada 1802 w Berlinie, zm. 12 lutego 1887 w Berlinie), niemiecki dyplomata, ekonomista, historyk. Syn Augusta Ferdinanda, niemieckiego pisarza i językoznawcy oraz Sophie Tieck, niemieckiej pisarki romantycznej, siostry Ludwika Tiecka. Dzieciństwo i młodość spędził w Rzymie, Wiedniu i Monachium. Działał w sprawach dyplomatycznych we Włoszech, Hiszpanii i Portugalii. Zwalczał teorię renty gruntowej Smitha i Riccarda. Od 1866 pełnomocnik wojskowy we Włoszech, w latach (1869-1871) w Hiszpanii. Z dzieł historycznych napisał „Geschichte Russlands und der europ. Politik 1814—31“, „Friedrich d. Gr. als Feldherr“, pamiętniki i inne. Jego syn Friedrich von Bernhardi był generałem niemieckim.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)