Thomas Lehr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thomas Lehr
Ilustracja
Thomas Lehr podczas Erlanger Poetenfest (2017)
Data i miejsce urodzenia 22 liatopada 1957
Spira
Narodowość Niemiecka
Dziedzina sztuki Literatura
Ważne dzieła
  • Schlafende Sonne
  • Nabokovs Katze
podpis

Thomas Lehr (ur. 22 listopada 1957 roku w Spirze) – niemiecki pisarz, członek Niemieckiego Centrum PEN[1] i Akademii Sztuk w Berlinie, laureat wielu nagród literackich, wielokrotnie nominowany do Niemieckiej Nagrody Książkowej 2017. Dzięki mieszance ekscytującej narracji, refleksji i estetycznej śmiałości w swojej najnowszej powieści Schlafende Sonne autor przełamuje percepcyjne wzorce i czyni literaturę instrumentem poznania[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Lehr studiował biochemię w latach 1979-1983 w Berlinie Zachodnim. Po studiach pracował jako programista w Bibliotece Uniwersyteckiej Wolnego Uniwersytetu Berlińskiego. Działalność pisarską rozpoczął w 1999 roku[3]. Jego dzieło Nabokovs Katze (1999) zawiera wątki autobiograficzne i opowiada o erotyczno-obsesyjnym stosunku bohatera do jego muzy Camilli.

W powieści Schlafende Sonne autor porusza tematykę niemieckiego stulecia: od pierwszej wojny światowej do teraźniejszości. Począwszy od jednego dnia, Thomas Lehr zestawia całe stulecie i projektuje labirynt historii, w którym umieszcza złożone wydarzenia. Wraz z biografią głównej bohaterki, gwiazdy Mileny Sonntag, która dorastała w NRD, Lehr opowiada o przemianach politycznych, estetycznych i naukowych XX wieku. Autor rozprawia o wybuchu wojny w 1914 roku, prześladowaniach Żydów i atakach terrorystycznych, upadku muru berlińskiego i postkomunizmu oraz o tętniącym życiem Berlinie, życiu intelektualnym i duchowym w Getyndze oraz Fryburgu, fenomenologii Husserla, a także o niemieckiej przeszłości i izraelskiej teraźniejszości[4].

Od 2002 roku Thomas Lehr jest członkiem Niemieckiego Centrum PEN. W maju 2012 roku został członkiem Akademii Sztuk w Berlinie[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1993, 1999, 2001: Förderpreis „Buch des Jahres“ des Rheinland-Pfälzischen Schriftstellerverbandes (Nagroda „Książki roku” Związku Pisarzy Nadrenii-Palatynatu)
  • 1994: Rauriser Literaturpreis (Literacka Nagroda Rauriser)
  • 1994: Mara-Cassens-Preis des Hamburger Literaturhauses für den Ersten Roman (Nagroda Mara-Cassens Literackiego Domu dla pierwszej powieści w Hamburgu)
  • 1995: Literatur-Förderpreis Berlin (Berlińska Nagroda Literacka)
  • 1996: Literaturpreis des Bezirksverbands Pfalz
  • 1999: Martha-Saalfeld-Förderpreis des Bundeslandes Rheinland-Pfalz (Literacka Nagroda kraju związkowego Nadrenia-Palatynat)
  • 1999: Rheingau Literatur Preis (Nagroda Literacka Rheingau)
  • 2002: Georg-K.-Glaser-Preis des Bundeslandes Rheinland-Pfalz (Nagroda Georg-K.Glaser kraju związkowego Nadrenia-Palatynat)
  • 2005: Nominierung des Romans 42 für den Deutschen Buchpreis (Nominacja powieści 42 do Niemieckiej Nagrody Książkowej)
  • 2006: Kunstpreis Rheinland-Pfalz (Nagroda Sztuki Nadrenii-Palatynatu)
  • 2010: Nominierung des Romans September. Fata Morgana für den Deutschen Buchpreis (Nominacja powieści Semptember. Fata Morgana do Niemieckiej Nagrody Książkowej)
  • 2011: Berliner Literaturpreis der Stiftung Preußische Seehandlung (Berlińska Nagroda Literacka)[6]
  • 2011/2012: Stadtschreiber von Bergen[7]
  • 2012: Marie-Luise-Kaschnitz-Preis (Nagroda Marie-Luise-Kaschnitz)
  • 2015: Joseph-Breitbach-Preis (Nagroda Joseph-Breitbach)
  • 2016: Mitglied der Akademie der Wissenschaften und der Literatur (Członek Akademii Nauk i Literatury w Moguncji)[8]
  • 2017: Nominierung zum Deutschen Buchpreis mit Schlafende Sonne (Nominacja powieści Schlafende Sonne do Niemieckiej Nagrody Książkowej)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mitglieder, „PEN-Zentrum Deutschland” [dostęp 2017-12-19] (niem.).
  2. https://www.deutscher-buchpreis.de/nominiert/#section-shortlist.
  3. Deutscher Buch Preis 2017, 2017, s 38.
  4. https://www.welt.de/kultur/literarischewelt/article167856666/Im-Grunde-zerstoere-ich-Zeit.html.
  5. Neue Mitglieder der Akademie der Künste Akademie der Künste, Pressemitteilung 18. Juni 2012.
  6. Carsten Wette (FU Berlin): Thomas Lehr erhält den Berliner Literaturpreis 2011 - Berufung der Freien Universität Berlin auf die Heiner-Müller-Gastprofessur, in: Informationsdienst Wissenschaft vom 22. September 2010, [dostęp 23.09.2010].
  7. Welten aus Sprache in FAZ vom 9. Juni 2011, Seite 40.
  8. Mitgliedseintrag von Thomas Lehr bei der Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz, [dostęp 27.10.17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Timo Rouget: Lehr, Thomas. In: Lexikon der Science Fiction-Literatur seit 1900. Mit einem Blick auf Osteuropa, herausgegeben von Christoph F. Lorenz, Peter Lang, Frankfurt/Main 2016, ​ISBN 978-3-63167-236-5​, s. 429–434.
  2. Leonhard Herrmann: Literarische Vernunftkritik im Roman der Gegenwart. Stuttgart 2017. s. 167–178.
  3. Deutscher Buch Preis 2017, 2017, s. 38.