Tlenek rutenu(IV)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tlenek rutenu(IV)
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny RuO2
Masa molowa 133,07 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 12036-10-1
32740-79-7 (uwodniony)
PubChem 82848
Podobne związki
Podobne związki OsO2
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek rutenu(IV), RuO2nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym ruten występuje na IV stopniu utlenienia.

Może zostać otrzymany z pierwiastków w temperaturze 1000 °C[4]. Krystalizuje w układzie tetragonalnym (rutylu). Ma barwę od niebieskiej lub szarej do czarnej[1], choć intensywny kolor może wynikać z obecności rutenu na innym stopniu utlenienia, np. III[4]. Jest nierozpuszczalny w wodzie i kwasach[1] oraz mało reaktywny. Pod wysokim ciśnieniem tetragonalna struktura rutylu przekształca się w strukturę regularną o bardzo niskiej ściśliwości porównywalnej z diamentem[5].

Tlenek rutenu(IV) stosowany jest jako katalizator syntezie organicznej, a także jako materiał powierzchniowy układów scalonych i anod stałowymiarowych w procesach chloro-alkalicznych[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Physical Constants of Inorganic Compounds, [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-86, ISBN 978-1-4200-9084-0.
  2. Ruthenium dioxide, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2015-05-29] (ang.).
  3. Tlenek rutenu(IV) (nr 238058) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2015-05-29]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. a b Iron, Ruthenium and Osmium, [w:] Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 1080, ISBN 0-7506-3365-4.
  5. Sylviane Sabo-Etienne, Mary Grellier, Ruthenium: Inorganic & Coordination Chemistry, [w:] Encyclopedia of Inorganic Chemistry, R. Bruce King (red.), wyd. 2, Chichester: Wiley, 2005, s. 3, ISBN 978-0-470-86078-6.
  6. Hermann Renner i inni, Platinum Group Metals and Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, s. 54, 63, ISBN 978-3-527-30385-4 (ang.).i inni