Tomasz Chmieliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Chmieliński
Weteran Powstania Styczniowego
Ilustracja
podporucznik[1] podporucznik[1]
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1845
Popowo Borowe lub Serock
Data śmierci 12 sierpnia 1944[2]
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy powstanie styczniowe
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi II stopnia Krzyż Pamiątkowy 70-lecia Powstania Styczniowego

Tomasz Chmieliński (ur. 29 grudnia 1845, zm. 12 sierpnia 1944) – podporucznik, weteran[1][3] powstania styczniowego. Urodził się w Popowie Borowym[4] lub Serocku[2].

W listopadzie 1862 roku, gdy do jego wsi przybył oddział werbujący do powstania, Chmieliński zaciągnął się do powstania. Na wiosnę 1863 roku stanął w szeregi powstańcze. Zgłosił się do oddziału Jasińskiego, który należał do oddziału Ramotowskiego. Z oddziałem brał udział w wielu walkach, aż do momentu jego rozwiązania w majątku Glinki[4]. W 1930 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami[5]. W 70 rocznicę powstania w 1933 roku, wraz z grupą weteranów został przyjęty na Zamku Królewskim przez Prezydenta Ignacego Mościckiego, a następnie w Belwederze przez Marszałka Józefa Piłsudskiego[6].

W styczniu 1938 roku wraz z 50 weteranami oraz trzema weterankami (Marią Bentkowską, Marią Fabianowską i Lucyną Żukowską) został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

W 1938 roku mieszkał w Serocku[4]. Zmarł w 1944 roku i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Oficerowie-weterani uczestnicy powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1923.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1923, s. 44.
  2. a b c Tomasz Chmieliński (pol.). nieobecni.com. [dostęp 2014-04-12].
  3. List weteranów powstań narodowych. W: Rocznik Oficerski 1928.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 860.
  4. a b c Żywe Pomniki Bohaterstwa ostatni weterani 1863 roku. W: Rok 1863 za naszą wolność i waszą w 75-lecie Powstania Styczniowego. Warszawa: Oddział im. Romualda Traugutta Polskiego Towarzystwa Kultury i Oświaty Robotniczej "Pochodnia" w Warszawie, 1938, s. 26.
  5. Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości (pol.). Monitor Polski 1930 nr 260 poz. 4350. [dostęp 2014-03-22].
  6. Sławomir Dąbrowski. Powstanie styczniowe w zbiorowej pamięci mieszkańców Pułtuska i północnego Mazowsza w latach 1918-1939. „Notatki Płockie”. 1/206, s. 22, 2006. Płock. 
  7. Krzyż Oficerski Orderu Polski Odrodzonej na piersiach weteranów z 1863 r.. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. XIX, s. 1, 13, 24 stycznia 1938. Kraków.