Tomasz Kozłowski (dyplomata)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dyplomaty. Zobacz też: Tomasz Kozłowski – ujednoznacznienie.
Tomasz Kozłowski
Ilustracja
Tomasz Kozłowski i Anil Madhav Dave, 2017
Data urodzenia 1958
Ambasador RP w Pakistanie
Okres od 2001
do 2003
Poprzednik Lucjan Mieczkowski
Następca Bogdan Marczewski
Ambasador UE w Republice Korei
Okres od 2011
do 2015
Poprzednik utworzenie placówki
Następca Gerhard Sabathil Niemcy
Ambasador UE w Indiach
Okres od 2015
Poprzednik Joao Cravinho Portugalia

Tomasz Kozłowski (ur. 1958) – polski urzędnik służby cywilnej, dyplomata; ambasador RP w Pakistanie (2001–2003) oraz Unii Europejskiej w Republice Korei (2011–2015) i Indiach (od 2015).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Handlu Zagranicznego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Jest absolwentem Wydziału Wschodu Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych, gdzie uzyskał tytuł magistra stosunków międzynarodowych, specjalizując się w sprawach azjatyckich. Odbył również kilkumiesięczny kurs dyplomatyczny na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii[1].

W 1984 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych na stanowisku aplikanta. Przez całą karierę w MSZ zajmował się Azją Południowo-Wschodnią i Azją Południową. Pracował jako III i II sekretarz w ambasadzie RP w Dżakarcie. Kierował również placówką w Kuala Lumpur jako chargé d'affaires. Dwukrotnie był oddelegowany do pracy w misjach pokojowych i obserwacyjnych ONZ w Kambodży (1993) i Republice Południowej Afryki (1994)[1]. Od 2001 do 2003 był ambasadorem RP w Pakistanie, akredytowanym jednocześnie na Afganistan. Po powrocie z placówki został dyrektorem departamentu ds. Azji[2].

W 2004 rozpoczął pracę w strukturach unijnych, pracując m.in. w biurze Wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Javiera Solany. Od 2011 do 2015 był ambasadorem UE w Republice Korei. Od 2015 jest ambasadorem UE w Indiach. Jest akredytowany także w Bhutanie[2][3].

Zna języki: angielski, rosyjski i indonezyjski[1]. Jest żonaty, ma troje dzieci[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Protokół posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 141/, orka.sejm.gov.pl, 13 lutego 2001 [dostęp 2019-01-04].
  2. a b c Bio, wsds.teriin.org, 2015 [dostęp 2019-01-04].
  3. About the EU Delegation to India and Bhutan - EEAS - European External Action Service - European Commission, EEAS - European External Action Service [dostęp 2019-01-04] (ang.).