Tomasz Machciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tomasz Machciński (ur. 2 marca 1942 w Górkach) – polski fotografik, performer, aktor. Znany jako „człowiek tysiąca twarzy”. Mieszka i tworzy w Kaliszu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tomasz Machciński urodził się w Górkach, w Puszczy Kampinoskiej; dzieciństwo spędził w szpitalach i sierocińcach, m.in. w Kaliszu[1]. Po II wojnie światowej zaopiekowała się nim korespondencyjnie amerykańska aktorka Joan Tompkins. W 1994 roku ich historia została przedstawiona w filmie dokumentalnym „Dziecko z katalogu” (reż. Alicja Albrecht).

Szkołę jako mechanik precyzyjny ukończył w 1963 roku. Podjął pracę jako praktykant maszyn biurowych w CMB.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W 1966 zajął się fotografią. Stworzył tysiące fotograficznych autoportretów. Wciela się w znane postaci z historii, literatury, polityki, kultury, a także wymyślone przez siebie typy ludzkie. Swoje ciało traktuje jako medium trwającego od pół wieku, konsekwentnie realizowanego projektu artystycznego, będącego totalnym dziełem otwartym. Jest zarazem reżyserem i aktorem, charakteryzatorem i kostiumografem, wreszcie artystą – fotografem i archiwistą własnych dokonań. Od dekady, wykorzystując możliwości aparatu cyfrowego, nagrywa również performance’y dokamerowe, będące rejestracją improwizowanych utworów wokalnych[2]. Sam o sobie mówi: „Nie stosuję peruk, trików, natomiast wykorzystuję wszystko, co dzieje się z moim organizmem, jak: odrastanie włosów, ubytek zębów, choroby, starzenie się itp.”[3].

Wystawy indywidualne jego prac odbyły się m.in. w: Kopenhadze, Beverly Hills, Warszawie, Wrocławiu, Łodzi, Kaliszu, Radomsku czy Gnieźnie.

Brał udział w dwóch wystawach zbiorowych:

  • Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 1992
  • Po co wojny są na świecie. Sztuka współczesnych outsiderów, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa 2016[4]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Zrealizowano trzy filmy o jego życiu i twórczości[5]:

  • „Amator”, reż. M. Nowakowski, (1978),
  • „Incognito” reż H. Dederko (1988),
  • „Dziecko z katalogu” reż. A. Albrecht (1994)

Zrealizowana została również jedna etiuda „Ja Machciński” (reż. E.K. Rząd)[6]. Reżyser Henryk Dederko za film „Incognito” otrzymał wyróżnienie na festiwalu w Norymberdze oraz Grand Prix na Festiwalu Filmów o Sztuce w Zakopanem w 1992 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Pawłowski: 17 tysięcy twarzy Tomasza Machcińskiego [FELIETON]. Wyborcza.pl, 26.02.2016. [dostęp 2016-02-27].
  2. Tomasz Machciński,, outsiders.artmuseum.pl [dostęp 2016-02-27].
  3. Człowiek 1000'ca twarzy Tomasz Machciński. kalisz.mm.pl. [dostęp 2016-02-27].
  4. Szkoda mnie zakopać, dwutygodnik.com [dostęp 2016-03-21].
  5. Tomasz Machciński. Filmpolski.pl. [dostęp 2016-02-27].
  6. Gamafilm: Ja Machcinski. vimeo.com. [dostęp 2016-02-27].