Tomb Raider III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomb Raider III
Producent Core Design
Wydawca Eidos Interactive
Dystrybutor POL: Cenega
Seria gier Tomb Raider
Projektant Peter Duncan
Jamie Morton
Richard Morton
Andrew Sandham
Główny programista Chris Coupe
Martin Gibbins
Kompozytor Nathan McCree
Data wydania Świat: 15 listopada 1998[1]
PL: 15 marca 1999[1]
Gatunek przygodowa gra akcji
Tryby gry gra jednoosobowa
Język angielski
Wymagania sprzętowe
Platforma PC, PlayStation
Nośniki CD (1)
Wymagania

procesor Pentium 166 MHz lub podobny, 32 MB RAM, akcelerator 3D

Kontrolery klawiatura, gamepad
Poprzednik Tomb Raider II (1997)
Kontynuacja Tomb Raider: The Last Revelation (1999)

Tomb Raider III, również Tomb Raider III: Adventures of Lara Croftprzygodowa gra akcji wyprodukowana przez Core Design i wydana przez Eidos Interactive 15 listopada 1998[1]. Trzecia część serii Tomb Raider.

Akcja gry toczy się w Indiach, Londynie i Nevadzie oraz na Pacyfiku i Antarktyce. Lara Croft poszukuje elementów starożytnego meteorytu Vermuelin, który ma zdradzać przyszłość wszechświata. Zdobycie artefaktu utrudnia jej doktor Willard, pragnący wykorzystać wiedzę o meteorycie do stworzenia mutantów mających pomóc mu w podbiciu świata. Gracz kontroluje ruchy bohaterki, rozwiązuje zagadki logiczne i eliminuje wrogów.

Prace nad grą rozpoczęły się w grudniu 1997. Program został wydany 20 listopada 1998, po premierze trafił na pierwsze miejsce najczęściej kupowanych gier w Wielkiej Brytanii. Do 1998 zapewnił producentom ponad 68 mln euro przychodu ze sprzedaży w krajach Unii Europejskiej. Do 2009 rozszedł się w ponad 6 mln egzemplarzy na świecie.

Gra zdobyła przychylne oceny od krytyków i graczy[2].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak poprzednie części, Tomb Raider III jest jednoosobową grą akcji obserwowaną z perspektywy trzeciej osoby z widokiem na plecy głównej postaci[1]. Gra składa się z 19 misji[3], które ulokowane są w Indiach, Londynie i w stanie Nevada oraz na jednej z wysp na Południowym Pacyfiku i na Antarktyce[4]. Gracz kieruje archeolożką Larą Croft, którą rozwiązuje zagadki logiczne i toczy walkę z różnymi rodzajami przeciwników[1], których pokonuje, używając szeregu broni palnych, zarówno znanych z poprzednich gier (m.in. para pistoletów z niekończącym się zapasem amunicji, strzelba, Uzi, pistolet-harpun)[1], jak i nowych (pistolet Desert Eagle, pistolet maszynowy MP5 i wyrzutnia rakietowa)[5].

W trzeciej części twórcy skupili się na rozwoju elementów logicznych kosztem rozgrywki zręcznościowej[6][4].

Programiści wzbogacili ruchy Lary o pełzanie, bieg sprintem i chodzenie w zwisie[5], a także dodali nowe pojazdy, którymi bohaterka może się poruszać (w tym np. quad, kajak, ponton czy samochód terenowy)[5]. Wprowadzili też postacie pomagające Larze w pokonywaniu przeciwników[5]. Niedługo przed premierą Mike Schmitt, producent stowarzyszony Eidos Interactive, zapowiedział grę jako „zdecydowanie mniej liniową od dwóch pierwszych”[5]. Wraz z rozwojem akcji gracz może zdecydować, w jakiej kolejności wykonywać misje[1]. Zapis gry możliwy jest w każdym momencie rozgrywki po znalezieniu kryształu[7][8].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Lara Croft przybywa do Indii[3], gdzie poszukuje kamienia Infada w tamtejszej dżungli[9]. Po zdobyciu skarbu dowiaduje się od doktora Willarda, naukowca współpracującego z korporacją RX Tech, że kamień jest jedną z czterech części ocalałych ze meteorytu[1] o nazwie Vermuelin[10], który spadł na Antarktykę 300 milionów lat wcześniej i który ma zdradzać przyszłość wszechświata[10]. Miejsce znajdowania się pozostałych elementów meteorytu ustalają dzięki pamiętnikowi jednego z podróżników, który w XIX wieku odnalazł skarb, po czym ukrył go w różnych zakątkach świata[11]. Lara podejmuje współpracę z naukowcem i rozpoczyna poszukiwania skarbów[11]: Oko Isis znajduje w Londynie[12], Element 115 – na terenie amerykańskiej bazy wojskowej Strefa 51 w stanie Nevada[13], a Ora Dagger – na jednej z wysp na Południowym Pacyfiku[14].

Po znalezieniu wszystkich artefaktów udaje się na Antarktykę, gdzie odkrywa, że Willard wykorzystywał wiedzę o meteorycie na potrzeby tworzenia niebezpiecznych mutantów, które mają mu pomóc w podbiciu świata[15]. Naukowiec kradnie Larze artefakty, po czym ucieka[15]. Bohaterce udaje się go znaleźć w momencie, gdy ten dzięki artefaktom przemienia się w potwora[16]. Lara dezaktywuje meteoryt i zabija Willarda[17].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Prace nad grą rozpoczęły się w grudniu 1997[18]. W związku z zapotrzebowaniem rynku, wywołanym sukcesem poprzednich części, wydawca Eidos Interactive wymusił na Core Design wydanie kolejnej gry przed końcem 1998[19], pozostawiając studiu – podobnie jak w przypadku Tomb Raider II – 11 miesięcy na przygotowanie gry[19]. Z powodu przemęczenia spowodowanego intensywną pracą przy drugiej odsłonie gry, część pracowników wnioskowała o wydłużenie czasu przygotowań do dwóch lat[19]. Po odmownej decyzji wydawcy[19] nie zgodzili się na pracę przy tytule[19], ale pomogli stworzyć nowy zespół programistów dedykowanych do tworzenia Tomb Raider III[19]. Po premierze gry większość deweloperów mówiła, że główną motywacją do pracy były wysokie tantiemy[5].

Programiści odświeżyli silnik graficzny gry[5], dzięki czemu rozbudowali m.in. efekty cząsteczkowe, odpowiedzialne np. za realistyczny wygląd płomieni czy plusku wody[18]. Dzięki większej liczbie trójkątów uzyskali bardziej skomplikowane struktury[1] i wydobyli więcej szczegółów z krajobrazu[3][20], a także opracowali nowy mechanizm refleksji[5]. Urozmaicili zestaw ubrań bohaterki, dodając m.in. czarny kombinezon[3] czy spodnie we wzór moro[3]. Twórcy wzmocnili siłę przeciwników, a nad ich sztuczną inteligencją pracował Tom Scutt[18].

W maju 1998 grę promowano na targach Electronic Entertainment Expo, podczas których po raz pierwszy zaprezentowano wirtualny model Lary Croft, zaprojektowany tak, by sprawiał wrażenie samodzielnie odpowiadającego na pytania kierowane z publiczności[21]. Producenci odbyli międzynarodową trasę promocyjną, obejmującą spotkania Nell McAndrew, modelki wcielającej się w postać Lary Croft, z mediami m.in. we Włoszech, Hiszpanii, Niemczech, USA i Australii[21]. Ponadto wizerunek bohaterki pojawił się na okładkach wielu branżowych magazynów w Wielkiej Brytanii[21], a także wykorzystano go w reklamie samochodów SEAT[21] oraz w teledysku do piosenki zespołu Die Ärzte[21] „Männer sind Schweine”. W sprzedaży pojawiły się też markowe gadżety i odzież z wizerunkiem Lary Croft[21]. W październiku 1998 studio zaczęło udostępniać w Internecie kolejne zrzuty ekranu pochodzące z gry[20], a 5 listopada udostępniło oficjalne demo gry[22].

20 listopada gra została udostępniona na komputery osobiste i PlayStation[18][23]. Po premierze producenci udostępnili łatki naprawiające błędy techniczne[24].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
AllGame 4/5 gwiazdek[25]
CD-Action PC: 8/10[26]
Electronic Gaming Monthly 69/100[27]
GamePro 80/100[27]
Game Revolution C+[28]
GameSpot 7,5/10[8]
GamesRadar 92/100[27]
IGN PC: 8/10[4]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

PC: 76/100 (z 14 recenzji)[2]

Gra zebrała pozytywne recenzje wśród krytyków i graczy, którzy doceniali dopracowaną grafikę[8][25], jakościową oprawę dźwiękową[25], ciekawą fabułę gry i nielinearność rozgrywki[8].

Większość krytyków zwracała uwagę na wtórną i mało oryginalną rozgrywkę[4][3][29]. Grze zarzucano też problematyczne sterowanie postacią[3][28] i uciążliwą pracę kamery[28][25]. Część recenzentów krytykowała grę, twierdząc, że jest „zbyt rozległa” i „za trudna”[30].

Gra po premierze trafiła na pierwsze miejsce najczęściej kupowanych gier w Wielkiej Brytanii[31]. W 1998 gra zapewniła producentom ponad 68 mln euro przychodu za sprzedaż w krajach Unii Europejskiej, za co odebrali platynową płytę na festiwalu Milia w Cannes w 1999[32]. W 2009 podano, że gra rozeszła się w ponad 6 mln kopiach na świecie[33].

Tomb Raider III: The Lost Artifact[edytuj | edytuj kod]

Dodatek Tomb Raider III: The Lost Artifact składa się z pięciu poziomów związanych ze szkockim Loch Ness[34].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2015-03-27].
  2. a b Tomb Raider III PlayStation (ang.). Metacritic. [dostęp 2015-03-27].
  3. a b c d e f g Tal Blevins: Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-12-11. [dostęp 2020-04-20].
  4. a b c d Douglass Perry: Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (ang.). IGN, 1998-11-20. [dostęp 2015-03-27].
  5. a b c d e f g h Tomb Talk (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-11-04. [dostęp 2020-04-20].
  6. Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (pol.). W: Gry-Online [on-line]. gry-online.pl. [dostęp 2020-04-20].
  7. Tomb Raider 3 Overview and Guide (ang.). ombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  8. a b c d Joe Fielder: Tomb Raider III (ang.). W: GameSpot [on-line]. gamespot.com, 1998-11-24. [dostęp 2020-04-21].
  9. Fett: Lara Croft – królowa jest tylko jedna (pol.). W: GamePlay [on-line]. gameplay.pl, 2015-09-11. [dostęp 2020-04-21].
  10. a b Tomb Raider III Revealed (1998) (ang.). W: Core Design [on-line]. core-design.com, 2020-04-21.
  11. a b Tomb Raider 3 Cut Scene Transcripts – India (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  12. Stella’ Tomb Raider 3 Walkthrough – London Level 4: City (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  13. Stella’ Tomb Raider 3 Walkthrough – Nevada Level 3: Area 51 (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  14. Stella’ Tomb Raider 3 Walkthrough – South Pacific Level 3: Temple of Puna (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  15. a b Tomb Raider 3 Cut Scene Transcripts – Antarctica Level 1: Antarctica – Ending (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  16. Stella’ Tomb Raider 3 Walkthrough – Antarctica Level 3: Lost City of Tinnos (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  17. Stella’ Tomb Raider 3 Walkthrough – Antarctica Level 4: Meteroite Cavern (ang.). tombraiders.net. [dostęp 2020-04-21].
  18. a b c d Tomb Raider III - The Team Speak Out Part 1 (ang.). W: GameSpot [on-line]. gamespot.co.uk, 1998-11-24. [dostęp 2020-04-20].
  19. a b c d e f Wesley Yin-Poole: 20 years on, the Tomb Raider story told by the people who were there (ang.). W: Eurogamer [on-line]. eurogamer.net, 2019-05-15. [dostęp 2020-04-20].
  20. a b Douglass Perry: Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-11-17. [dostęp 2020-04-20].
  21. a b c d e f Lara's Year (ang.). W: GameSpot [on-line]. gamespot.co.uk, 1998-11-27. [dostęp 2020-04-21].
  22. Exclusive Tomb Raider III Demo Coming This Thursday (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-11-05. [dostęp 2020-04-20].
  23. Lara Swings for Three (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-11-20. [dostęp 2020-04-20].
  24. Unmined Tombs in Lara's Latest (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-12-11. [dostęp 2020-04-20].
  25. a b c d Rich Briggs: Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft (ang.). W: AllGame [on-line]. allgame.com. [dostęp 2020-04-21].
  26. Andrzej Sitek, Recenzje – Tomb Raider III, „CD-Action”, 01/1999, Wrocław: Wydawnictwo Bauer, s. 54, ISSN 1426-2916.
  27. a b c Tomb Raider III – Critic Reviews (ang.). W: Electronic Gaming Monthly [on-line]. metacritic.com, 2004. [dostęp 2020-04-21].
  28. a b c Tim Hsu: Tomb Raider 3 – Playstation Review – Game Revolution (ang.). W: Game Revolution [on-line]. game-revolution.com, 1998-12. [dostęp 2020-04-21].
  29. John Broady: Tomb Raider III Review (ang.). W: GameSpot [on-line]. gamespot.com, 2000-05-02. [dostęp 2020-04-21].
  30. Richard Moss: “It felt like robbery”: Tomb Raider and the fall of Core Design (ang.). arstechnica.com, 2015-01-31. [dostęp 2020-04-20].
  31. UK Top Ten (ang.). W: IGN [on-line]. ign.com, 1998-12-12. [dostęp 2020-04-21].
  32. ECCSELL Awards Name Winners (ang.). W: GameSpot [on-line]. gamespot.com, 1999-02-12. [dostęp 2020-04-21].
  33. Michael McWhertor: Tomb Raider Lifetime Sales Show Off Lara Croft's Biggest Hits (ang.). W: Kotaku [on-line]. kotaku.com, 2009-04-23. [dostęp 2020-04-21].
  34. Tomb Raider III: The Lost Artifacts (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2015-03-27].