Tony Waiters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tony Waiters
Pełne imię i nazwisko Anthony Keith Waiters
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1937
Southport
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1957–1958 Bishop Auckland
1958–1959 Macclesfield Town
1959–1967 Blackpool 257 (0)
1970–1972 Burnley 38 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1964  Anglia 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1972–1977 Plymouth Argyle
1977–1979 Vancouver Whitecaps
1981–1986 Kanada
1990–1991 Kanada

Anthony Keith "Tony" Waiters (ur. 1 lutego 1937 w Southport) – były angielski piłkarz i trener piłkarski, występujący podczas kariery na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Tony Waiters rozpoczął w prowincjonalnym klubie Bishop Auckland w 1957. W sezonie 1958-1959 występował w Macclesfield Town, z którego przeszedł do pierwszoligowego Blackpool. W Blackpool zakończył karierę w 1967. W Blackpool wystąpił w 257 meczach ligowych. W 1970 powrócił na boisko i występował w Burnley F.C. Z Burnley spadł do drugiej ligi w 1971.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Anglii Tony Waiters zadebiutował 24 maja 1964 roku w meczu o British Home Championship z Irlandią. Ostatni raz w reprezentacji Waiters wystąpił 9 grudnia 1964 w towarzyskim meczu z Holandią.W reprezentacji wystąpił w 5 meczach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Waiters został trenerem. W latach 1972-1977 był trenerem trzecioligowego Plymouth Argyle. Z Plymouth awansował do Division 2 w 1975. W latach 1977-1979 był trenerem kanadyjskiego klubu Vancouver Whitecaps, który występował w lidze NASL. W 1979 doprowadził Vancouver do jedynego w jego historii mistrzostwa NASL. W latach 1981-1986 i 1990-1991 prowadził reprezentacje Kanady.

W 1984 uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich. Kanada odpadła w ćwierćfinale z Brazylią przegrywając w serii rzutów karnych. W 1985 doprowadził Kanadę do pierwszego historycznego awansu do Mistrzostw Świata. Na turnieju w Meksyku Kanada odpadł w fazie grupowej przegrywając wszystkie mecze z Francją 0-1, Węgrami 0-2 i ZSRR 0-2. W 1991 prowadził Kanadę w pierwszej edycji Złotego Pucharu CONCACAF. Kanada odpadła w fazie grupowej przegrywając z Hondurasem i Meksykiem i wygrywając z Jamajką.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]