Torsten May

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Torsten May
Ilustracja
May w 2019 roku
Data i miejsce urodzenia 9 października 1969
Glauchau
Obywatelstwo Niemcy
Wzrost 193 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska Olimpijskie
złoto Barcelona 1992 waga półciężka
Mistrzostwa Świata
złoto Sydney 1991 waga półciężka

Torsten May (ur. 9 października 1969[1][2] w Glauchau[3]) – niemiecki bokser, olimpijczyk, zdobywca złotego medalu na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie z 1992 roku w wadze półciężkiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Już w wieku siedmiu lat, w 1983, zaczął trenować boks. Został przyjęty do szkoły sportowej dla dzieci i młodzieży we Frankfurcie nad Odrą. Początkowo trenował jako junior w swoim rodzinnym mieście oraz na lokalnych zawodach w swojej szkole[4].

Rozwój kariery[edytuj | edytuj kod]

Rozgłos przyniosło mu wygranie mistrzostw Niemiec w wadze półciężkiej w 1991 roku oraz złoto na Mistrzostwach Świata w Sydney, gdzie w finale pokonał radzieckiego medalistę świata, Andrieja Kurniawkę. W 1993 roku stał się zawodowym bokserem. W swoim debiucie rozegranym 18 września pokonał Amerykanina Erica Cole’a.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Dzięki serii udanych występów zdobył prawo do obrony honoru kraju na Igrzyskach Olimpijskich w 1992 roku w Barcelonie. W turnieju w wadze półciężkiej w pierwszej rundzie pokonał Koreańczyka Gil-Nam Kima, w następnej na punkty Kanadyjczyka Dale’a Browna, w ćwierćfinale Montella Griffina, zaś w półfinale reprezentanta Polski Wojciecha Bartnika. W finałowej walce wygrał na punkty z Rostysławem Zaułucznym. Tym samym został niespodziewanym mistrzem olimpijskim.

Zakończenie kariery[edytuj | edytuj kod]

21 kwietnia 2001 roku stoczył swoją ostatnią walkę, krzyżując rękawicę z Ukraińcem, Aleksandrem Gurowem[5][6]. Przegrał ten pojedynek poprzez nokaut w 8. rundzie. Przez cztery lata był asystentem trenera Uli Wegnera[7], a w 2006 roku wraz z kolegą założył klub bokserski „Uli the Maylife”[8]. Prócz tego pracuje jako trener motywacyjny.

Jest także ambasadorem inicjatywy „Niemcy się ruszają”, która zachęca mieszkańców Niemiec do aktywności fizycznej[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Kolonii[2]. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Torsten MAY - Olympic Boxing | Germany, „International Olympic Committee”, 19 czerwca 2016 [dostęp 2018-02-02] (ang.).
  2. a b BoxRec: Torsten May, boxrec.com [dostęp 2018-02-02].
  3. Torsten May Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-02] (ang.).
  4. Maylife Boxclub > Torsten May, www.maylifeboxclub.de [dostęp 2018-02-02].
  5. Torsten May zakończył karierę, „Sport.pl” [dostęp 2018-02-02] (pol.).
  6. Boxen: Torsten May: Rücktritt aus dem Ring, „FAZ.NET”, 26 kwietnia 2001, ISSN 0174-4909 [dostęp 2018-02-02] (niem.).
  7. INTERIA.PL, Torsten May został trenerem [dostęp 2018-02-02] (pol.).
  8. a b Maylife Boxclub > Torsten May, www.maylifeboxclub.de [dostęp 2018-02-02].