Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Ilustracja
Dawny biurowiec zakładu (stan z 2016 roku)
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Siedziba Toruń, ul. Szosa Bydgoska 40/62
Data założenia 1965
Data likwidacji 2013
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex
Ziemia53°00′59″N 18°33′15″E/53,016389 18,554167
Dawna przychodnia zakładowa - dziś Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy

Toruńska Przędzalnia Czesankowa Merinotex – nieistniejący zakład produkujący przędzę czesankową w Toruniu.

Merinotex, obok Elany, był sztandarowym zakładem Torunia[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Przędzalnia Czesankowa Merinotex położona była w zachodniej części miasta w dzielnicy Bydgoskie Przedmieście przy ulicy Szosa Bydgoska 40/62[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa toruńskiego zakładu „Merinotex” rozpoczęła się na początku lat 60. XX wieku. Produkcję w nim rozpoczęto w 1965 roku. Była to jedna z najnowocześniejszych fabryk tego typu nie tylko w kraju, ale i w Europie - znajdowało się w niej m.in. 70.000 wrzecion - skręcarek, czesarek i konwertorów oraz największa farbiarnia[3].

W zakładzie produkowano przędzę czesankową w asortymencie[4]:

  • elana z argoną
  • czysta elana
  • czysta argona
  • oraz mieszanka elanowo-wełniana, która stanowiła ponad 60% całej produkcji przeznaczonej na eksport.

Po przemianach gospodarczych w Polsce, które miały miejsce w 1990 roku, próbowano sprywatyzować zakład, jednak bezskutecznie.

Na początku 2009 roku zarząd zakładu złożył do sądu wniosek o upadłość. Od syndyka masy upadłościowej zakład kupiło brytyjskie przedsiębiorstwo Bulmer&Lumb. Rozpoczęto wtedy produkcję przędzy wełnianej oraz mieszanki wełny i włókien sztucznych[5].

Zakład zamknięto ostatecznie w 2013 roku.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

W pozostałych po zakładzie budynkach mieszczą się obecnie różne firmy i instytucje, np. Cyfrowy Polsat (Call Center)[6], Arpol Motor Company, Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (m.in. Zakład Rysunku)[7].

Zatrudnienie[edytuj | edytuj kod]

Szczyt zatrudnienia w zakładzie przypadał na początek lat 70. XX wieku, kiedy to zatrudniał on ponad 6 tys. osób. W chwili zamknięcia przedsiębiorstwa (2013 rok) liczba pracowników wynosiła tylko 200 osób[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]