Traktat z Nairobi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Traktat z Nairobi (ang. Nairobi Treaty, fr. Traité de Nairobi) – umowa międzynarodowa w sprawie ochrony symbolu olimpijskiego, przyjęta w Nairobi 26 września 1981 r.[1]

Według art. 1 strony zobowiązane są odmówić rejestracji lub unieważnić rejestrację jako znaku i zakazać, za pomocą właściwych środków, używania w celach handlowych, jako znaku lub innego oznaczenia, jakiegokolwiek oznaczenia składającego się z symbolu olimpijskiego lub zawierającego symbol olimpijski określony w Karcie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, z wyjątkiem tych przypadków, gdy Międzynarodowy Komitet Olimpijski udzielił na to upoważnienia.

Wyjątki określają art. 2 i 3.

Przepisy nie naruszają zobowiązań państw wynikających z umów handlowych i celnych (art. 4).

Traktat jest otwarty dla wszystkich państw należących do WIPO, Międzynarodowego Związku Ochrony Własności Przemysłowej, ONZ lub organizacji wyspecjalizowanych (art. 5).

Zgodnie z art. 6 Traktat obowiązuje od 25 września 1982 r. miesiąc po powiadomieniu depozytariusza przez trzy państwa o ratyfikacji, przyjęciu, zatwierdzeniu lub przystąpieniu. Wystąpienie jest możliwe po upływie roku od powiadomienia depozytariusza (art. 7).

Spisany w językach miarodajnych angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim (art. 8).

Depozytariuszem jest Dyrektor Generalny WIPO (art. 9).

Traktat zarejestrowany przez Sekretariat ONZ zgodnie z art. 102 Karty ONZ 24 kwietnia 1995 r.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1997 r. nr 34, poz. 201, Oświadczenie Rządowe z 12 grudnia 1996 r. w sprawie ratyfikacji (Dz.U. z 34 r. poz. 202).
  2. United Nations Treaty Series vol. 1863 1995, Nr. 31732, s. 367 - 402.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]