Triss Merigold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Triss Merigold
Triss Merigold z Mariboru
Czternasta ze Wzgórza, Nieulękła Merigold
Ilustracja
Cosplay Triss Merigold
Twórca Andrzej Sapkowski
Inne informacje
Specjalność czarodziejka, uzdrowicielka

Triss Merigold – postać fikcyjna, bohaterka cyklu opowieści o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.

W serialu Wiedźmin jako Triss Merigold występuje Anna Shaffer[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pojawia się po raz pierwszy w Krwi Elfów. Jako jedna z nielicznych osób cieszy się sympatią wiedźminów z Kaer Morhen, dokąd udaje się na wezwanie Vesemira.[2]. Opiekowała się Ciri zanim ta trafiła do Ellander, pod skrzydła Nenneke. Nazywała ją siostrzyczką[3]. Brała czynny udział w puczu na Thanedd. Była członkinią Loży Czarodziejek. Na kartach kronik zapisała się jako Nieulękła Merigold[4]. Pomyłkowo uznana za zmarłą pod Sodden. Była opiekuńcza, wrażliwa. Była stosunkowo młoda, jak na czarodziejkę (z pewnością młodsza niż Yennefer).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Triss ma długie, puszyste, złocisto-kasztanowe włosy i duże, niebieskie oczy. Czarodziejka jest bardzo szczupła, miała 22 cale w talii, czego czujnie pilnowała. Nosi suknie zapięte pod szyją aby ukryć bliznę, pamiątkę bitwy pod Sodden.

Zdolności magiczne[edytuj | edytuj kod]

Triss to czarodziejka specjalizująca się w magii uzdrowicielskiej. Leczy głównie za pomocą eliksirów. Sama była na nie uczulona, tolerowała tylko amulety. Nie posiada immunitetu – sztucznej odporności na choroby[5]. Jako pierwsza i zarazem ostatnia rzuciła zaklęcie Niszczące Gradobicie Merigold (wraz z Yennefer z Vengerbergu, jednak jej pomoc nie została odnotowana na kartach historii)[6]. Triss chciała rzucić Piorun Alzura, ale ponieważ była skaleczona w usta podczas skandowania czaru wywołała gradobicie o graniastych kulkach wielkości kurzego jajka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiedźmin w bazie IMDb (ang.)
  2. Andrzej Sapkowski, Krew Elfów, SuperNOWA, Warszawa 1994, str. 59.
  3. Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 516.
  4. Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 511.
  5. Andrzej Sapkowski, Krew Elfów, SuperNOWA, Warszawa 1994, str. 109.
  6. Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 510.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]