Trochalopteron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trochalopteron[1]
Blyth, 1843[2]
Przedstawiciel rodzaju – krasnosójkowiec białowąsy (T. morrisonianum)
Przedstawiciel rodzaju – krasnosójkowiec białowąsy (T. morrisonianum)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pekińczyki
Rodzaj Trochalopteron
Typ nomenklatoryczny

Trochalopteron subunicolor Blyth, 1843

Synonimy
  • Strophocincla Wolters, 1980[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Trochalopteronrodzaj ptaka z rodziny pekińczyków (Leiothrichidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 18–28 cm; masa ciała 35–106 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Trochalopteron (rodzaj nijaki): gr. τροχαλος trokhalos – okrągły, łukowaty; πτερον pteron – skrzydło[6].
  • Strophocincla (rodzaj żeński): gr. στροφος strophos – pas, od στρεφω strephō – skręcać; nowołac. cinclus – drozd, od gr. κιγκλος kinklos – niezidentyfikowany machający ogonem przybrzeżny ptak[7]. Gatunek typowy: Cinclosoma lineatum Vigors, 1831.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Taksony ponownie wyodrębniony z rodzaju Garrulax[8][9][10][11]. Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trochalopteron, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. E. Blyth. Mr. Blyth's monthly Report for December Meeting, 1842, with Addenda subsequently appended. „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. 12 (2), s. 952, 1843 (ang.). 
  3. H. Wolters: Die Vogelarten der Erde. Eine systematische Liste mit Verbreitungsangaben sowie deutschen und englischen Namen. Hamburg & Berlin: Paul Parey, 1980, s. 395. ISBN 3-490-09118-3. (niem.)
  4. F. Gill & D. Donsker: Laughingthrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-07-01].
  5. N. Collar & C. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 248–250, 257–262. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  6. Jobling 2017 ↓, s. Trochalopteron.
  7. Jobling 2017 ↓, s. Strophocincla.
  8. A. Cibois. Mitochondrial DNA phylogeny of babblers (Timaliidae). „The Auk”. 120 (1), s. 35-54, 2003. DOI: 10.1642/0004-8038(2003)120[0035:MDPOBT]2.0.CO;2 (ang.). 
  9. R.G. Moyle, M.J. Andersen, C.H. Oliveros, F.D. Steinheimer & S. Reddy. Phylogeny and Biogeography of the Core Babblers (Aves: Timaliidae). „Systematic Biology”. 61 (4), s. 631-651, 2012. DOI: 10.1093/sysbio/sys027. PMID: 22328569 (ang.). 
  10. X. Luo, Y.-H. Qu, L.X. Han, S.H. Li & F.-M. Lei. A phylogenetic analysis of laughingthrushes (Timaliidae: Garrulax) and allies based on mitochondrial and nuclear DNA sequences. „Zoologica Scripta”. 38 (1), s. 9-22, 2009. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2008.00355.x (ang.). 
  11. X. Luo, Y.-H. Qu, Z.-H. Yin & F.-M. Lei. Molecular phylogeny of babblers (Timaliidae). „Acto Zootaxonomica Simica”. 34 (3), s. 485-498, 2009 (ang.). 
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Leiothrichidae Swainson, 1831 - pekińczyki - Babblers, laughing-thrushes and allies (wersja: 2018-11-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-11-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-04-20]. (ang.)