U-640

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-640
Klasa okręt podwodny
Typ VII C
Historia
Stocznia Blohm & Voss, Hamburg
Położenie stępki 30 października 1941
Wodowanie 23 lipca 1942
 Kriegsmarine
Wejście do służby 17 września 1942
Zatopiony 14 maja 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 49

U-640 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1942 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Karl-Heinz Nagel.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od maja 1943 roku w 6. Flotylli jako jednostka bojowa.

Okręt podczas swojego jedynego patrolu bojowego wykrył na północnym Atlantyku konwój ONS 7. Po nieudanym nocnym ataku, zmuszony przez samolot do zanurzenia, utracił kontakt z alianckimi jednostkami.

U-640 został zatopiony 14 maja 1943 roku na wschód od przylądka Farvel (Grenlandia) przez amerykańską łódź latającą PBY Catalina[1]. Zginęła cała 49-osobowa załoga U-Boota.

Łącznie podczas ataku na konwój ONS 7 Niemcy stracili wraz z całymi załogami pięć okrętów podwodnych (U-109, U-273, U-640, U-646 i U-657), zatapiając tylko jeden statek o pojemności 5196 BRT.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Był to prawdopodobnie pierwsze zatopienie U-Boota przy użyciu torpedy Fido; dwa dni wcześniej uszkodzony za pomocą tej broni U-456 zatonął podczas zanurzenia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. T. 2: Ścigani 1942-1945. Warszawa: Magnum, 2007, s. 364-365. ISBN 978-83-89656-28-5.
  • www.uboat.net: U-640 (ang.). [dostęp 25 lutego 2017].