USS Maine (BB-10)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Maine (BB-10)
Ilustracja
The USS Maine
Historia
Położenie stępki 15 lutego 1899
Wodowanie 27 lipca 1901
 US Navy
Wejście do służby 29 grudnia 1902
Wycofanie ze służby 15 maja 1920
Los okrętu sprzedany na złom
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa:12 500 ton
pełna:13 500 ton
Długość całkowita 120 m
Szerokość 22,0 m
Zanurzenie 7,4 m
Prędkość 18 węzłów
Uzbrojenie
4 × 305 mm
16 × 152 mm
6 × 76 mm
8 × 3 funtówki
6 × 37 mm (1 funt)
3 x 7,62 mm karabiny maszynowe
2 × 450 mm wyrzutnie torped
Załoga 561 ludzi

USS Maine (BB-10)amerykański pancernik, okręt główny pancerników typu Maine. Był drugim okrętem United States Navy noszącym nazwę pochodzącą od 23 stanu.

Kontrakt na budowę pancernika został przyznany stoczni William Cramp and Sons z Filadelfii 1 października 1898. Stępkę położono 15 lutego 1899, rok po zniszczeniu pierwszego USS "Maine". Jednostkę zwodowano 27 lipca 1901, matką chrzestną była pani Mary Preble Anderson. Okręt wszedł do służby w Filadelfii 29 grudnia 1902. Pierwszym dowódcą został komandor Eugene H.C. Leutze.

Od 1903 do 1907 okręt służył na wodach otaczających wschodnie wybrzeże USA i na wodach Indii Zachodnich. W tym czasie odbył także jedną podróż na Morze Śródziemne. 16 grudnia 1907 wyszedł z Hampton Roads wraz z resztą pancerników Floty Atlantyku w rejs Wielkiej Białej Floty najpierw na Pacyfik, a później w dalszą podróż dookoła świata. W towarzystwie pancernika "Alabama" (BB-8) udał się do Guam i na Filipiny. Przeszedł przez Kanał Sueski i Morze Śródziemne i wrócił na atlantyckie wybrzeże Stanów Zjednoczonych w październiku 1908 docierając do Stanów Zjednoczonych przed główną grupą.

Kolejne kilka miesięcy był jednostką flagową Trzeciej Eskadry Floty Atlantyku, operował wzdłuż wybrzeża Atlantyku i na wodach Karaibów. 31 sierpnia 1909 został wycofany ze służby w Portsmouth (New Hampshire). Ponownie wcielony do służby 15 czerwca 1911 operował wzdłuż wschodniego wybrzeża USA. W czasie I wojny światowej pełnił funkcję jednostki szkolnej dla obsad maszynowni, dział i podchorążych (ang. midshipmen). 26 grudnia 1918 po pokonaniu państw centralnych wziął udział w przeglądzie floty w Nowym Jorku.

Do 15 maja 1902 operował wraz z okrętami Floty Atlantyku,wtedy został wycofany ze służby w Philadelphia Navy Yard. Został sprzedany 23 stycznia 1922 firmie Joseph G. Hitner and William F. Cutlet z Filadelfii. 17 września 1923 został złomowany zgodnie z ustaleniami traktatu waszyngtońskiego.

USS "Maine" w 1916

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John D. Alden: American Steel Navy: A Photographic History of the U.S. Navy from the Introduction of the Steel Hull in 1883 to the Cruise of the Great White Fleet.. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1989. ISBN 0-87021-248-6.
  • Norman Friedman: U.S. Battleships: An Illustrated Design History.. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1985. ISBN 0-87021-715-1.
  • John C. Reilly, Robert L. Scheina: American Battleships 1996-1923: Predreadnought Design and Construction. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1980. ISBN 0-87021-524-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]