USS Mariano G. Vallejo (SSBN-658)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Mariano G. Vallejo (SSBN-658)
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ Benjamin Franklin
Historia
Stocznia Mare Island Naval Shipyard
Początek budowy 7 lipca 1964
Wodowanie 23 października 1965
 US Navy
Wejście do służby 16 grudnia 1966
Wycofanie ze służby 9 marca 1995
Los okrętu złomowany 1995
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

7400 t
8380 t
Długość 129,54 m
Szerokość 10,06 m
Zanurzenie testowe 243,84 m
Napęd
reaktor S5W z turbiną
o mocy 15000 KM, jedna śruba
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

20 węzłów
≥25 węzłów
Uzbrojenie
16 x Polaris A-3 / Poseidon C-3 SLBM
12 torped Mark 48
Wyrzutnie torpedowe torpedowe 4 x 533 mm (dziób)
Załoga 143

USS Mariano G. Vallejo (SSBN-658)amerykański okręt podwodny o napędzie atomowym z okresu zimnej wojny typu Benjamin Franklin, przenoszący pociski SLBM. Wszedł do służby w 1966 roku. Okręt nazwano imieniem dziewiętnastowiecznego kalifornijskiego polityka Mariano Vallejo. Wycofany ze służby w 1995 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kontrakt na budowę okrętu został przydzielony stoczni Mare Island Naval Shipyard w Vallejo 8 sierpnia 1963 roku. Rozpoczęcie budowy okrętu nastąpiło 7 lipca 1964 roku. Wodowanie miało miejsce 23 października 1965 roku, wejście do służby 16 grudnia 1966 roku. Po serii testów i szkoleń, pełną gotowość operacyjną osiągnął 1 sierpnia 1967 roku. Okręt został przydzielony do Floty Pacyfiku[1].

W 1973 roku na „Mariano G. Vallejo” wymieniono pociski Polaris na Poseidon. W listopadzie 1979 roku, okręt poddano kolejnej modernizacji, podczas której zainstalowano nowe pociski Trident I. „Mariano G. Vallejo” został wycofany ze służby 9 marca 1995 roku, a następnie w tym samym roku złomowany[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]