USS Octopus (SS-9)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Octopus (SS-9)
Ilustracja
USS „Octopus” podczas wodowania
Klasa okręt podwodny
Typ C
Historia
Stocznia Fore River Shipyard, Quincy
Wodowanie 4 października 1906
 US Navy
Wejście do służby 30 czerwca 1908
Wycofanie ze służby 4 sierpnia 1919
Los okrętu sprzedany 13 kwietnia 1920
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

238 ton
275 t
Długość 32,11 m
Szerokość 4,24 m
Zanurzenie 3,33 m
Zanurzenie testowe 60 m
Rodzaj kadłuba jednokadłubowy
Napęd
2 silniki benzynowe o łącznej mocy 500 KM
1 silnik elektryczny o mocy 300 KM
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

10,5 węzła
9 w.
Zasięg powierzchnia: 800 Mm przy 8 w.
zanurzenie: 80 Mm przy 5 w.
Uzbrojenie
4 torpedy
Wyrzutnie torpedowe 2 x 450 mm (18")
Załoga 15

USS Octopus (SS-9)amerykański okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jednostka prototypowa typu C. Została zwodowana 4 października 1906 roku w Fore River Shipyard w Quincy i przyjęta w skład US Navy 30 czerwca 1908 roku. W listopadzie 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne C-1. Okręt wycofano ze służby 4 sierpnia 1919 roku i sprzedano w roku następnym.

Projekt i dane taktyczno–techniczne[edytuj | edytuj kod]

USS „Octopus” został zaprojektowany przez inż. Lawrence’a Y. Speara i stanowił rozwinięcie projektu Johna Hollanda (typ A)[1][2]. Okręt miał większe wymiary i wyporność, a także wyposażono go w dwie wyrzutnie torped oraz napędzające dwie śruby dwa silniki benzynowe, co przyczyniło się do znacznego wzrostu zasięgu[1]. W późniejszym czasie wyposażenie jednostki powiększono o drugi peryskop)[1].

„Octopus” był małym, jednokadłubowym okrętem podwodnym. Długość całkowita jednostki wynosiła 32,11 metra, szerokość 4,24 metra i zanurzenie 3,33 metra[1][2]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 238 ton, a w zanurzeniu 275 ton[1][2][3]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki benzynowe Craig o łącznej mocy 500 koni mechanicznych (KM)[1][2]. Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny o mocy 300 KM[1][2]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10,5 węzła na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu[1][2][4]. Zasięg wynosił 800 Mm przy prędkości 8 węzłów w położeniu nawodnym oraz 80 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą[2][5][a]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 60 metrów[2].

Okręt wyposażony był w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18")[b], z łącznym zapasem czterech torped[1][2]. Załoga okrętu składała się z 15 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2].

Budowa i przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

USS „Octopus” (Submarine Torpedo Boat No. 9) zbudowany został w Fore River Shipyard w Quincy[1][2][5]. Wodowanie miało miejsce 4 października 1906 roku[1][2], a do służby przyjęto go 30 czerwca 1908 roku.

Pierwszym dowódcą jednostki został por. mar. C.E. Courtney. Okręt został przydzielony do 2. Flotylli Okrętów Podwodnych we Flocie Atlantyku, gdzie brał udział w szkoleniu i eksperymentach stacjonując w Newport, Nowym Jorku i Norfolk. W okresie 14 lutego 1910 – 15 kwietnia 1910 roku był wycofany z czynnej służby. Następnie „Octopus” został przywrócony do służby, a 17 listopada 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne C-1.

Od 29 maja do 7 grudnia 1913 roku okręt w składzie 1. Grupy Okrętów Podwodnych Floty Atlantyckiej operował z Zatoki Guantánamo na Kubie. W okresie I wojny światowej okręt patrolował strefę Kanału Panamskiego.

4 sierpnia 1919 roku w Coco Solo w Panamie C-1 został wycofany ze służby. Sprzedano go 13 kwietnia 1920 roku[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul E. Fontenoy podaje, że zasięg nawodny wynosił 800 Mm przy prędkości maksymalnej 10,5 węzła[1].
  2. Amerykańskie torpedy 18-calowe miały faktyczny kaliber 17,72 cala (450 mm)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 156.
  2. a b c d e f g h i j k l m Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 127.
  3. J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 584.
  4. Jim Christley, Peter Bull: US submarines, 1900-35. Oxford: 2011, s. 25.
  5. a b John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 151.
  6. Tony DiGiulian: Torpedoes of the United States of America (ang.). www.navweaps.com. [dostęp 2016-11-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]