USS Sailfish (SS-192)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Sailfish (SS-192)
Ilustracja
Typ Sargo
Historia
Stocznia Portsmouth Naval Shipyard
Położenie stępki 18 października 1937
Wodowanie 14 września 1938
 US Navy
Nazwa USS Squalus (SS-192)
Wejście do służby 1 marca 1939
Wycofanie ze służby 15 listopada 1939
 US Navy
Nazwa USS Sailfish (SS-192) (9 lutego 1940)
Wejście do służby 15 maja 1940
Wycofanie ze służby 27 października 1945
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1 450 ton
2 317 ton
Długość 94,64 metra
Szerokość 8,18 metra
Zanurzenie testowe 76 metrów
Napęd
4 silniki diesla (1535 hp)
4 silniki elektryczne (685 HP)
2 pomocnicze silniki diesla (258 KW)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

21 węzłów
8,75 węzła
Zasięg 11,000 mil morskich (20,000 km) przy prędkości 10 węzłów (19 km/h) na powierzchni
Uzbrojenie
24 torpedy Mark XIV
Wyrzutnie torpedowe 4 x 533 mm dziób
4 x 533 mm rufa
Załoga 58 oficerów i marynarzy

USS Sailfish (SS-192)amerykański okręt podwodny typu Sargo, zwodowany 14 września 1938 w Portsmouth Naval Shipyard jako USS "Squalus" (SS-192). Jednostka została po raz pierwszy przyjęta do służby w marynarce amerykańskiej 1 marca 1939 roku, już jednak 23 maja tego samego roku uległa poważnemu wypadkowi podczas testów zanurzenia i zatonęła wraz z załogą. W efekcie zorganizowanej akcji ratowniczej marynarki, przy wykorzystaniu najnowszego wówczas sprzętu ratowniczego, udało się uratować życie 33 z 59 osób obecnych pod pokładem zatopionego okrętu.

Po wydobyciu okrętu 13 września tego samego roku, jednostka została odholowana do Portsmouth, gdzie 15 listopada została oficjalnie wycofana ze służby i poddana remontowi. 9 lutego 1940 roku okręt został przemianowany na USS "Sailfish" (SS-192), a 15 maja 1940 roku ponownie przyjęty do służby. Po wybuchu wojny na Pacyfiku, "Sailfish" wziął udział w działaniach podwodnych na tym akwenie, przeprowadzając łącznie 12 patroli bojowych. Operując z bazy Fremantle w Australii, a przede wszystkim z Pearl Harbor na Hawajach, zatopił według oficjalnych informacji siedem jednostek japońskich o łącznej pojemności 45 029 ton, w tym lotniskowiec eskortowy Chūyō, na pokładzie którego znajdowali się transportowani do Japonii amerykańscy jeńcy wojenni z zatopionego USS "Sculpin" (SS-191).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]