USS Salerno Bay (CVE-110)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Salerno Bay (CVE-110)
Ilustracja
Klasa lotniskowiec eskortowy
Typ Commencement Bay
Historia
Stocznia Seattle-Tacoma Shipbuilding Corporation
Położenie stępki 7 lutego 1944
Wodowanie 26 września 1944
 Stany Zjednoczone
Nazwa USS „Salerno Bay” (CVE-110)
Wejście do służby 19 maja 1945
Wycofanie ze służby 4 października 1947
 Stany Zjednoczone
Wejście do służby 20 czerwca 1951
Wycofanie ze służby 16 lutego 1954
Los okrętu zezłomowany w 1962
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 900 długich ton
(11 100 t)
Długość 169,8 m
Szerokość 22,9 m
Zanurzenie 9,3 m
Napęd
2 turbiny parowe,
2 śruby napędowe
16 000 shp
Prędkość 19 węzłów
Uzbrojenie
2 × 127 mm (2 × I)
36 × 40 mm
20 x 20 mm
Wyposażenie lotnicze
33 samoloty
Załoga 1066 ludzi

USS Salerno Bay (CVE-110)lotniskowiec eskortowy typu Commencement Bay, który służył w United States Navy.

Pierwotnie nosił nazwę Winjah Bay. Stępkę jednostki położono 7 lutego 1944 roku w stoczni Seattle-Tacoma Shipbuilding Corporation w Tacoma. Zwodowano go 26 września 1944 roku. 29 września 1944 roku przekazano go do Commercial Iron Works w Portland do ukończenia. Wszedł do służby 19 maja 1945 roku.

Krótko po wojnie pełnił rolę jednostki szkolnej i transportowej na Pacyfiku i Atlantyku. Wziął udział w operacji Magic Carpet. Wycofany ze służby i przeniesiony do rezerwy 4 października 1947 roku.

20 czerwca 1951 roku został przywrócony do służby w okresie wojny koreańskiej. Pełnił służbę na wodach Atlantyku i Morza Śródziemnego.

Drugi raz wycofany ze służby 16 lutego 1954 roku. Przeklasyfikowany na AKV-10 w 1959 roku. Skreślony z listy jednostek floty 1 czerwca 1961 roku. Sprzedany 30 października 1961 firmie Revalorizacion de Materiales w Portugalii. Przekazany z rąk marynarki 14 grudnia 1961 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]