USS Seymour D. Owens (DD-767)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Seymour D. Owens (DD-767)
ilustracja
Historia
Położenie stępki 3 kwietnia 1944
 US Navy
Wejście do służby 5 listopada 1949
Los okrętu skreślony 9 czerwca 1958
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2,425 ton
Długość całkowita: 119 m
Szerokość 12,5 m
Zanurzenie 5,6 m
Napęd
60 000 shp (45 MW);
turbiny parowe;
2 śruby
Prędkość 35 węzłów
Zasięg 4500 mil morskich przy prędkości 20 węzłów
Uzbrojenie
6 × 127 mm/38
12 × 40 mm przeciwlotnicze
11 × 20 mm przeciwlotnicze
10 × 533 mm wyrzutnie torped
6 miotaczy bomb głębinowych
2 zrzutnie bomb głębinowych
Załoga 336 ludzi

USS Seymour D. Owens (DD-767) amerykański niszczyciel typu Gearing będący w służbie United States Navy w czasie II wojny światowej. Patronem okrętu był Seymour D. Owens, który był dowódcą niszczyciela USS Norman Scott (DD-690). Został zabity w czasie akcji w pobliżu wybrzeża wyspy Tinian 24 lipca 1944.

Stępkę okrętu położono 3 kwietnia 1944 w stoczni Bethlehem Steel Company w San Francisco. Ponieważ okręt nie został ukończony do końca wojny dalsze prace wstrzymano 7 stycznia 1946. Niekompletny kadłub został dostarczony Marynarce 28 lutego 1947. Część kadłuba została użyta do naprawy niszczyciela USS "Ernest G. Small" (DD-838). Pozostały kadłub został zakotwiczony w ramach Floty Rezerwowej Pacyfiku (ang. Pacific Reserve Fleet), gdzie pozostał do sprzedaży na złom firmie National Metal and Steel Co. 23 marca 1959. Nazwa "Seymour D. Owens" została skreślona z listy jednostek floty 9 czerwca 1958.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]