USS South Dakota (BB-49)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS South Dakota (BB-49)
Ilustracja
Historia
Stocznia New York Navy Yard
Położenie stępki 15 marca 1920
Wodowanie nie wodowano
 US Navy
Wejście do służby nie oddano do służby
Los okrętu budowę przerwano
8 lutego 1922
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa 43.200 ton
pełna 47.000 ton
Długość 208 m (684 stopy)
Szerokość 32 m (105 stóp)
Zanurzenie 10,1 m (33 stopy)
Napęd
turbiny parowe połączone z generatorami napędzającymi silniki elektryczne
16 kotłów Babcock & Wilcox
moc 60.000 shp
4 śruby
Prędkość 23 węzły (43 km/h)
Uzbrojenie
12 x 406 mm (4 x III)
16 x 152 mm (16 x I)
8 x 76 mm (8 x I)
2 wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm
Załoga razem 1191 (62 oficerów oraz 1129 podoficerów i marynarzy)

USS South Dakota (BB-49) był pancernikiem typu South Dakota (był okrętem prototypowym). Był drugim okrętem noszącym nazwę pochodzącą od stanu Dakota Południowa. Jego stępka została położona 15 marca 1920 w New York Navy Yard. Budowa została wstrzymana 8 lutego 1922 (w tym momencie okręt był zbudowany w 38,5 procentach), a anulowana 17 sierpnia 1923 zgodnie z uzgodnieniami traktatu waszyngtońskiego. Został skreślony z rejestru floty 10 listopada 1923. Jego nieukończony kadłub został sprzedany Steel Scrap Corporation z Filadelfii 10 października 1923 na złom. Złomowanie zostało ukończone 15 listopada 1923.