USS Spruance (DDG-111)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS „Spruance” (DDG-111)
Ilustracja
Klasa niszczyciel rakietowy
Typ Arleigh Burke
Historia
Stocznia Bath Iron Works
Położenie stępki 14 maja 2009
Wodowanie 6 czerwca 2010
 US Navy
Wejście do służby 1 października 2011
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 6700 t
pełna: 9200 t
Długość 160 m
Szerokość 20 m
Zanurzenie 10 m
Materiał kadłuba stal
Napęd
4 turbiny gazowe General Electric LM2500-30 o mocy 100 000 KM napędzające 2 śruby
Prędkość 33 węzły
Zasięg 8100 km przy prędkości 20 węzłów
Uzbrojenie
1 x 32 wyrzutnie, 1 x 64 wyrzutnie MK 41 systemu VLS wyposażonych w 90 x RIM-67 SM-2, BGM-109 Tomahawk lub rakietotorpedy VL-Asroc
1 x armata 127 mm L/62
2 x zestaw przeciwrakietowy Phalanx CIWS 20 mm
2 x działko 25 mm
dwie potrójne wyrzutnie torped Mk 46
Wyposażenie lotnicze
dwa śmigłowce SH-60 Sea Hawk
Załoga 320

USS Spruance (DDG-111)amerykański niszczyciel rakietowy typu Arleigh Burke, który w momencie wejścia do służby w United States Navy był 61 jednostką tego typu. Okręt jako druga jednostka w historii US Navy został nazwany imieniem admirała Raymonda Spruance, który przyczynił się do sukcesu Amerykanów w bitwie o Midway.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod budowę okrętu położono w stoczni Bath Iron Works w Bath (stan Maine) 14 maja 2009 roku. Wodowanie miało miejsce 6 czerwca 2010 roku. Oddanie okrętu do służby nastąpiło 1 października 2011 roku.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Okręt wyposażono w najnowszy system zarządzania i zobrazowania danych Gigabit Ethernet Data Multiplex System GEDMS opracowany przez Boeinga, który pozwala na efektywniejsze wykorzystanie właściwości jednostek Flight IIA. Całkowity koszt budowy okrętu wynosi około miliarda dolarów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]